Gargantua

Day Five - 10 Day Challenge

2011-12-25T02:16:00.000+08:00

Six things you wish you'd never done

Wait, this is tough. Hahahaha. This might take some time before I finish it. :))

...
...
...

Sorry, I can't think of any. Really. :)
In my entire life, I guess, I haven't done anything that made me feel regretful. Every little thing that happened to me, every object or event or person or anythinggggg, are considered as blessings for me.

I made a lot of choices, I lost some of my friends, I took for granted some of the opportunities that were given to me, but I regret nothing. 'Cause those were the reasons why I am here and how I reached this stage/point in my life. So yeah, let me put it this way, I'm very thankful for everything that has happened to me. :)

For all things work for good. :)
MERRY CHRISTMAS!

Warm greeting from my awesome heart

2011-12-24T17:01:00.000+08:00

Since it's already Christmas Eve, please give me this opportunity to greet y'all!

MERRY CHRISTMAS TO EACH AND EVERYONE OF YOU!!

May you enjoy this time of the year with your family.

Happy birthday, Jesus!

Thank you for giving me these people in my life. And also, thank you for the privilege that You gave me to enjoy this celebration with my loved ones.

Mga Kababayan, Maligayang Pasko po sa ating lahat!!

Nawa'y maging maayos na ang kalagayan ng mga nasalanta ni Bagyong Sendong. At nawa'y maging mabuti na ang ugnayan ng bawat isa sa atin. Tama na muna ang mga batikos at isyu sa isa't isa. :)

MERRY MERRY CHRISTMAS AGAIN, EVERYONE FROM THE BOTTOM OF MY HEART. ♥♥♥

♥,

Cleverlyn

Day Four - 10 Day Challenge

2011-12-23T18:07:00.001+08:00

Seven things that cross your mind a lot

1. College

Yeah. Since graduating na ako at dahil nakapagtake na ako ng 3 entrance exams, ayan. Naiisip ko, ano na kayang mangyayari sa akin? Saan kaya ako makakapasa? May papasahan kaya ako? Anong magiging takbo ng buhay ko sa college? Sinong magiging friends ko? Hahahaha. Sobrang daming questions, seryoso. 'Di ko kasi alam kung paano ako makakasurvive. New environment, friends, etc. Haha. Pero alam kong magiging exciting 'to.

2. High School

Dahil nalalabi na lang 'yung mga araw namin bilang high school students, madalas na nagfaflashback sa akin yung mga nangyari sa apat na taon ko sa high school. Masarap mag-reminisce. Kaso sobrang nostalgic lahat. Minsan nga kahit na gaano ako kasaya sa oras/araw na 'yun, kapag naaalala kong malapit na kaming grumaduate, biglang nagbabago mood ko. Minsan maluluha pa ako. Nakakainis. :)) Ang dami kasing maiiwan at magsestay na memories eh, madami akong mamimiss. Yung ganun.

Sino ba namang hindi makakamiss sa mga ganyang pagkakataon 'di ba? Sorry kung pupunuin ko 'tong post ng 'to ng pictures. HEHEHEHE.

Itong nakalipas na apat na taon ng buhay ko ang pinakabest so far! Yes, pinaka na best pa. Dito ako nahubog eh. Kumbaga, kahit before may "Cleverlyn Mayuga" na, ngayong high school mas nadagdagan pa yung pagkatao ni "Cleverlyn Mayuga". Madaming experiences yung hindi ko makakalimutan bilang isang simpleng estudyante, simpleng MaScian, hanggang sa maging isang simpleng officer. :)

UGHHH. Dapat sa graduation pa 'tong pag-eemong 'to eh. :)) ANYWAY, AYAN. Hanggang dyan na lang muna. :)

3. Am I good enough?

Eto talaga eh. Ito talaga yung palaging pumapasok sa utak ko. HEHEHEHEHEHE. Madalas akong mag-self evaluate. :)))) Pero ayun, feeling ko palagi hindi ako good enough. Kasi yun lagi ang sinasabi ng parents ko. Hahahaha parang hindi sila bilib sa akin. ;;) AYUUNNNN.

4. Friends

Madami pa 'yan. Hindi lang sila. Wala akong mahagilap na pictures eh. :)) Iniisip ko kasi palagi na I'm very lucky to have these people. I am very thankful that God has given me these wonderful creatures. HAHAHAHAHA. Pero ang iniisip ko, sana hanggang sa future walang mawala. Sana walang magbago kahit na magkahiwahiwalay kami. Yung ganun. And sana maisip nila na lagi lang akong nandito para sa kanila. Kahit hindi ko man palaging sinasabi o napaparamdam sa kanila. :)

5. Kung ano ang magiging career ko in the future.

Hahahaha. Seriously. Napakafuturistic ko kasing tao. Mahilig akong mag-isip about sa future. Pero syempre, hindi ko namimiss na i-enjoy ang kasalukuyan. :)

Minsan naiisip ko, magiging mabuti kaya akong lawyer?

O kaya magiging mahusay na host, news caster or basta kahit anong related sa broadcast communication?

O isang magaling na architect?

Madami akong pangarap sa buhay. Sobrang daming plano yet so little time. Sabi nga ng parents ko, "You should make up your mind." Pero well, what can I do? Ang dami kong gustong marating. Sana kahit isa may marating ako. Haha

6. When will I get thin?

Sobrang taba ko na kasi. :( Yan yung sabi nila sa akin. Well, 'di naman ako magpapapayat para sa kanila pero para sa akin din. Nahihirapan na kasi ako sa mga physical activities. Hahaha. Mabilis mapagod, parang timang. Tapos ang hirap na maghanap ng damit na susuotin!! Madami ngang dami sa closet ko, hindi ko naman masuot kasi 'di na kasya sa akin. :)))

7. Sa ngayon, siya. :)

Malandeeeeee. Eh wala eh. Naguguluhan kasi ako. Fini-figure out ko pa kung ano ba talaga siya sa akin. At kung may something ba talaga ako sa kanya. Hahahaha. Ang ganda ko eh no. :))) Deh, 'di ko naman kasi totally maisip kung ano ba talagang meron kasi 'di naman kami madalas magkausap. Parang wala lang. Hahahaha. EWAN KO BA.

Masakit na ulo ko. Haha. Dami kong iniisip eh. Pagpasensyahan niyo na kung lahat ng post ko may pagkabangag. HEHEHEHE

P.S. Some images are from google.

Day Three - 10 Day Challenge

2011-12-22T21:07:00.001+08:00

I'd skip Day 2. While I was typing for that day, everything went blank and then boom. I couldn't recover what I have typed. UGHHHH. So yeah, let us save that day for the last day. I shall think first of the things that I will write on that post. :D

So let's just go to day 3.

Eight ways to win your heart

1. Friendship.

If we started as friends, better. Actually, all I'm looking for is a person who could be a friend and at the same time, give that 'kilig' factor. HAHAHA. Arte. Pero yeah, gusto ko kasi parang we're the best buds lang, as in not that mushy. Para fun 'di ba. Hindi nakakasawa. Gets niyo ba? Basta ganun. :D

2. Always talk to me.

Weird ba nung picture? Ewan. Gusto ko kasi palagi kausap 'yung tao. I may sound selfish, pero hindi naman as in whole day na magkausap. Okay na sa akin kahit ilang minuto sa isang araw na magkausap tayo. Basta 'yung ganun. Nakakadagdag points kasi kapag nag-eenjoy kang kausap yung isang tao diba. :D And by that, mas nadadagdagan din yung mga bagay na nalalaman mo sa kanya. :) Gusto ko kasi, habang lumilipas yung mga araw, mas marami pa akong nalalaman about dun sa taong yun. :D

3. Give some effort

'Di ba masarap sa feeling yung alam mong nag-eeffort yung isang tao para sa'yo? Kahit simpleng letter lang, basta alam mong bukal sa puso niya at talagang pinaghirapan niya, boom. Sarap sa feeling. :) Ayun.

4. Have a sense of humor

Madaling mahalin ang isang taong may sense of humor. Banat pa lang niya, nabihag na kaagad ang puso mo. Ilang litanya lang, tatawa ka na. Masaya kaya yung ganun. Walang dull moment. Hindi mo na kailangang mag-isip pa ng kung anu-ano dahil siya palang, full package na. :)

5. Kantahan mo ako and give me letters.

Sample lang. Hehehehehehe. Someone gave that to me 4 years ago, I think? I was so young back then. :D Yeah. Madali akong ma-touch at makaappreciate ng mga ganyang klaseng bagay. HEHEHEHE. Gusto kong kinakantahan ako kasi hindi ako magaling kumanta eh. EWAN KO. Basta I feel special kapag may kumakanta para sa akin. And sobrang nagtatago ako ng mga letters. Kahit simpleng note pa 'yan, sobrang inaalagaan ko. :D

6. Be friends with my friends.

Actually, wala lang talaga akong maisip eh. Hahahahaha. Pwede nang hindi i-count 'to, pero ayun. Malaking bagay kapag nakakasundo mo rin syempre yung friends ko. Pero it doesn't necessarily mean na DAPAT mo silang maging close or something. Basta yung tipong okay ka sa kanila, swak na yun. :-bd

7. Kaya mong sakyan yung trip ko.

Kaya mo akong sakyan. Kaya mong sikmurain yung kabaliwan ko, katakawan, yung mood swings ko, yung kaingayan ko, yung mga lungkut-lungkutan kong moments, yung mga ganun. Basta, yung kaya mong maki-jive sa akin. :-bd Ganun.

8. Just be yourself.

Wala na namang makakatalo pa rito. Basta ipakita mo kung sino ka, okay na 'yun. Hindi mo kailangang baguhin ang sarili mo para sa akin or kung kahit kanino. Ipakita mo kung ano yung tunay na ikaw, kung anong personality mo. :) Mahirap mag-pretend. Mas maganda kung makilala kita ng kung sino ka habang maaga pa lang, kaysa pagdating naman ng panahon, akala ko super bait mo, super ganyan ka or ganito, tapos hindi pala. :D

AYUN LANG. HEHEHEHE. Malabo ba mga sinabi ko? Malabo rin kasi utak ko ngayon eh. :)

P.S. I got the pictures from Google Images

Christmas break

2011-12-22T20:13:00.002+08:00

Day 4

Well, apparently, dapat wala talaga akong gagawin sa araw na 'to. But the night before, napag-usapan ng Electro na we should meet-up! Kahit bago man lang mag-Christmas. HEHEHEHEHEHE. Sa mga hindi nakakaalam, Electro is our research group when we were still in third year. Electro because about sa "Agarose Gel Electrophoresis" ang topic namin. :D

I'll just share 'some' of our photos the other day. :D

After namin manood ng Friends With Benefits, ayun, nilantakan namin yung triple chocolate roll sa bahay nina Jen. Dapat kasi manonood pa kami ng One More Chance eh kaso ayaw mag-play. :(

Noong una talaga, buo yan eh. :))) After ilang minutes, hehehehehe. Alam na. Eh kaso hindi na talaga namin naubos. So we decided na maglaro ng 1, 2, 3, PASS para exciting. Tapos 'yan yung ipapahid sa matataya =))))

L-R: Jeanky Rose, Eric James, Cleverlyn, Jen Adrian

L-R: Jen Adrian, Jeanky Rose, Kasandra Isabel, Eric James

After the gameeee, tadaaaa. =))) Actually, wala talagang icing si Jen eh, nilagyan na lang namin para masaya. As you can see, ako lang nakaitim. Pinagkaisan ako ng mga yan eh!! =))))

Hindi kami makapagpicture ng sama-sama talaga kami. HAHAHA. Kaya limang pictures yan. GRABE. Sobrang vain eh no. We needed to wait for 2 hours para sa Rockband kaya ayan nag-ikot muna kami. :))) After that, we decided to go to McDonalds. :D

Sobrang nagpalipas lang kami ng oras. HAHAHAHAHA. Grabe talaga. Pero bumili rin naman kami no. =))) Then the long wait is overrrrrrr. Rockband naaa. :D

NEVER AKO KUMAKANTA SA HARAP NG MGA TAO (Well, joke lang, kumanta ako once, isang line lang nung nag-Emcee ako. Haha at kulang na lang batuhin ako ng mga tao.) PERO NAPAKANTA NILA AKO RITO. Last song, ako singer nila. Naksssss.:)

At syempre, hindi kami papayag na magkahiwahiwalay nang walang picture na magkakasama.

L-R: Eric James, Jen Adrian, Cleverlyn, Kasandra Isabel, Jeanky Rose

Yes, I'm the odd one. :)) Ang saya lang. Ako na walang second name, ako na rin ang iba ang kulay ng t-shirt. :)))) HEHEHEHEHEHEHE. Thank you for the awesome day guys! >:D<

Day 5
Pfft.

Sleep. Eat breakfast. Computer. Sleep... Sleep... Sleep... Eat Dinner. Computer. Sleep.

PRODUCTIVE DAY, ISN'T IT? :)))

Day 6

My mom and I went to Ayala. Haha. We went to her office then Greenbelt then Glorietta. Hahaha. I never expected this kind of gala. Anyway, everytime mom asks me to accompany her, I never refuse to go. ALAM KO KASING MAY SOMETHING EH >:) >:) And so, hindi ako nagkamali. HEHEHEHE. We bought some snacks for the kids on the 25th. Then went to Artwork and bought 2 shirts. One for me and one for Mary Anne. Nakssss. Then went to hmmn... can't remember. Basta the last thing that we did was buying albums of Parokya ni Edgar. OMG. I love you so much Momz!! Then, we also bought the album of Jose Mari Chan, Anne Curtis!!, some OPM chuvaps and Mom's all time favorite, the ASIN. :) Awesome day. Awesome day, indeed. :)

I only have a picture with Anne's Annebisyosa album. Hehehehe. Babalutin daw muna ni Momz yung album ng Parokya and shirt na binili namin. HAHAHAHA. Para kunwari, may gift pa rin daw akong bubuksan sa Pasko. :))) THANK YOU MOMZ, I LOVE YOU! :-* :-* :-*

P.S. All the photos during the Day 4 were taken by Kasandra Isabel's phone. And of course, I got them from her album. :D

Day One - 10 Day Challenge

2011-12-20T02:54:00.001+08:00

10 things you want to say to 10 different people

So before ako mag-start, yung pagbanggit ko rito, generalized na. Haha, ang dami kong gustong sabihan eh. And random lang yung pagiisip ko nito. Haha, nasa physics pa nga ako habang sinusulat ko yung names :)) SO YUN. Bahala na. Intindihin niyo na lang. :))

1. God. (If kasama siya. Pero kung hindi man, nagdagdag na rin ako ng isang tao para sure.)
Ayun, first of all, thank you po sa lahat ng bagay na pinaranas, pinararanas at patuloy niyo pong ipaparanas sa akin sa buhay ko. Dahil po sa mga bagay na 'yun, mas nagiging tao na ako, mas nakikilala ko ang sarili ko and ayun po, mas nagiging matatag ako. Pasensya na po sa lahat ng pagkakamali and alam ko pong tinanggap niyo pa rin po ako kahit ganito ako. :) BASTA, SALAMAT PO SA LAHAT, LORD. :)

2. Momz and Pops

Yeah. You know that I'm not that expressive kung anuman ang nararamdaman ko. Salamat pa rin po dahil kahit na minsan tinotopak ako, iniintindi niyo pa rin ako (though mas madalas topakin si Momz kaya madalas kaming may misunderstanding). Ayun, salamat sa lahat ng support na pwede niyong ibigay and sorry if I may not be the best daughter that you could have. I'm trying my best, really. There. HAHAHA, ang dami ko pang gustong sabihin, pero okay na, iiyak na ako eh. :)) IYAKIN, EW

3. Monique

L-R: MG, Clev, Monique

I can't find any decent picture. HAHAHA. I'm so sorry. So there, first of all, I just want to say thank you for everything. For being there always. Para sa walang kasawaan mong pakikinig sa rants ko about random stuff. Rants ko about the government, the system, my failures, et al. :))) 'Di ko lubos akalain na magiging close talaga tayo eh. 'Di ko nga akalain na makakasundo kita! Grabe, complete opposite kaya kita!! :) But heck, thank God we still clicked. Basta, alam mo na kung gaano ako ka-thankful na nakilala kita. I love you! (Hindi man ako ganun ka-sweet sa'yo pero dayyymn. >:D<)

4. Aquarium Girls + Chechen Tan

L-R: Luisalyn, Kasandra, Cleverlyn, Patricia

Hahahaha. Funny ng tawag sa amin no? Wala lang 'yan. Masabi lang na may name kami. :)) We don't need those kind of things. NAKS =)) Hi girls. Thanks for completing my senior year! >:D< Grabe, kahit iba-iba trip natin, natatawa ako, nagkakasundo pa rin tayo. Salamat ha. >:) Di kasi makukumpleto ang 4th year kung wala kayo. Gusto ko pa sanang magbigay ng individual na message, kaso 'wag na lang. :P Alam niyo na yan. :))

Hi Chechen. Wala, super special ka lang sa akin. 'Di ko rin lubos akalain na magkakasundo tayo. Kasi sobrang natatarayan talaga ako sa'yo dati. WAIT, HANGGANG NGAYON NAMAN. Pero grabe, nag-click pa rin tayo. Naks. >:D< Nagkakaintindihan tayo sa mga bagay-bagay eh, nakakatuwa grabe. Mahal na mahal kita. >:D<

5. Adrian

L-R: Adrian, Mr. Divina, Cleverlyn

Teka, ano bang sasabihin ko sa'yo. Well, yun. Thank you. Haha. Thank you sa efforts and all. Grabe, kahit 'di ko man sabihin, promise, naaappreciate ko yung mga bagay na ginawa mo. Haha, naks. Deh, pero seryoso yun. Hindi ko talaga lubos akalain na gagawin mo yung ginawa mo last Friday. Hahahahaha, tae ka. Nagulat talaga ako ng bongga. Pero anyway, yun, thank you. :) PURO THANK YOU EH NO. :)

6. High School Sections

I-Lavoisier

Hi guys! Alam niyo naman kung gaano ko kayo ka-miss diba? Don't worry, after graduation, alam niyo na! :) 'Di na pwedeng maudlot pa 'yun. Sabi nila, ang first year daw, 'di pa masyadong magiging intact lahat. Kasi adjustment period nga etc., pero gosh! Mali sila. Sobrang mahal ko pa rin kayo hanggang ngayon. Daming memories! Daming experiences. Loveyou. >:D<

II-Marconi

Bestest! Grabe. Sabi nila, ang sophomore life ang pinakamaluwag sa lahat at pinaka-enjoyable. Hindi sila nagkamali. I'm very lucky na kasali ako sa section na 'to. At binigyan pa ako ng pribilehiyo na maging Vice President niyo. Thank you for the good times. Puro good times lang yata tayo eh. <3 Ang saya lang talaga. Sobrang miss ko na kayo, yung mga out-of-this-world na mga trip natin, biglaang lakad, movie marathon, trip to Intramuros at lahat-lahat na. Miss na miss ko na kayo. Kahit 'di na tayo kumpleto, mahal na mahal ko pa rin kayo. GRABEEEEEE. Naluluha ako habang tinatype ko 'to. REUNION PLEASE. :(

III-Darwin

Kulang tayo sa picture na 'to, I know. Pero okay lang yun. Nandito naman kayong lahat sa puso ko. Ew, cheesy. Hahahaha, hell year ang third year. Dagdagan pa na naging SSG officer ako, sobrang naging busy. Pero alam niyo, pinaramdam niyo sa akin na kahit na madalas akong wala dati sa klase at madaming namimiss na happy moments, family pa rin ako. Nakakilala ako ng mga taong masasabi ko na kaya kong i-keep until the end. Sobrang naging matured ako rito. Nag-umpisa tayo bilang hindi maayos, pero baaaam. Tingnan mo naman ngayon. Pero alam kong may ibang hindi pa rin okay until now, at I'm hoping, really hoping na magiging maayos na ang lahat. Gagraduate na tayo oh. Grabe, miss ko na rin kayo! Loveyouuuu. >:D<

IV-Lawrence

Blurred yung picture. Kasing blurred ng relationship natin. Deh joke. Hahahaha. Ewan, sabi ng nanay ko, fourth year daw dapat ang pinakamasayang year ko sa MaSci. Pero bakit ganun? Di naman sa hindi ako masaya, hindi lang pinakamasaya. Hehehehe. Pero ito ang section na pinaka na test yung pagkatao ko. Yung tipong yung temper, pakikisama and kung paano ako makikihalubilo sa tao, sobrang sinusubok. Napaka-diverse ng personalities ng mga taong nandito sa section na 'to. Some might say na super OA ko kasi gusto ko talagang maging close lahat, pero who can blame me? Gusto kong maging masaya ang last year ng bawat isa sa atin. :) Kahit ganito sila, grabe, mahal na mahal ko pa rin tong mga 'to. Sobrang thankful pa rin ako na dito ako sa section na 'to inilagay. Sobrang maswerte pa rin ako. Thank you guys, ilang buwan na lang. Let's make the most out of it!! >:D<

7. Manila Science High School Faculty

L-R: Kuya Raffy, Sir Orines, Cleverlyn

Meet our ever beloved principal. Yes. Syempre, parang si Sir na yung representation ng buong faculty. :) I want to thank all of my teachers, kahit hindi man ako na-handle nung ilan sa kanila as their student, sobrang naging malaking tulong pa rin silang lahat sa akin. Madami silang naituro, hindi lang sa about sa subject matter nila, pero bilang isang tao, isang mabuting tao. They reminded me to be responsible in everything I do, I say and I think. I guess, yun yung malaking bagay na ibinigay sa akin ni Lord eh, yung mga taong alam niyang makakatulong at huhubog sa akin bilang isang individual. Maraming salamat po! Sobrang saludo po ako sa inyong lahat. May mga pagkakataong nagkamali po ako and I want to say sorry for those times and at the same time, I want to thank you because you gave me another chance to prove my self. :) Salamat po. Wala po akong ibang masasabi kundi salamat. :) Hindi lang po sa faculty kundi ang buong MaSci family, kasama na po sina Mang Danny, etc :)

8. Manila Science High School (Invalid kasi hindi siya tao, pero who cares? :)) )

Salamat MaSci dahil binigyan mo ako ng pagkakataong maging mas mabuting indibidwal sa bawat araw na pinararanas mo sa akin. Salamat sa mga bagay na kakaiba sa'yo. Dahil unti-unti kaming natututo sa mga pagkakataong sinusubok mo kami. Mula sa mga stressful days, papunta sa mga super luwag na araw, pabalik ulit sa sleepless nights, nakakakabang distribution of cards, isama mo na rin yung mga contests within the campus. Wag na wag na rin nating kalimutan yung pag-cram sa halos lahat ng bagay. Salamat. Salamat dahil tinuruan mo kaming maging handa sa lahat ng pagkakataon. Salamat dahil nabigyan kami ng pagkakataong magkaroon ng maayos na edukasyon. :)

9. Marwin

Hoy babe. :)) Grabe, ano pa bang sasabihin ko rito ha. :)) Wala lang, mahal kita. >:D< Salamat at hindi ka pa rin nasusuka sa akin. Halos araw-araw na tayong magkachat. Peste ka. haha. Isa ka sa mga taong sobrang importante sa akin at sobrang tinetreasure ko. <3 Isa ka sa mga taong pilit na umiintindi sa komplikadong buhay at pagkatao ko. Grabe ha. :)))) PERO JUST IN CASE NA IKAW NAMAN ANG MAY KAILANGAN, ALAM MO NA KUNG KANINO KA TATAKBO. :)

10. You.

Syempre, hindi sarili ko yung bibigyan ko ng message 'di ba. Basta, isang tao yan. Kilala na yan ng mga taong malapit sa akin kapag nakita nila 'tong picture na 'to. So ayun, first thing that I want to tell you, sorry. Sorry kasi naiinis ako sa'yo. Halos lahat na nga ata ng bagay na ginagawa mo kinaiinisan ko. Kahit hindi ko alam yung dahilan. Sorry talaga for that. Pero I'm trying my best na maging maayos pa rin yung pakikitungo sa'yo kasi sa pagkakaalam ko, wala ka namang ginagawang masama sa akin. Naiinis lang talaga ako sa'yo. BASTA. Labo ko no. Pero ang alam ko rin, close tayo dati eh, well, kahit papano. 'Di ko lang alam kung anong nangyari. Pasensya ka na ha.

ANG HABA NG MESSAGES KO. Sorry na. Ganito talaga kapag wala pang tulog.

P.S. Let's continue our prayers for my fellow Kababayans! They need it most.

Christmas break

2011-12-19T21:02:00.004+08:00

In a span of three days, I can say that I am having fun this Christmas break! Thank you, Lord! :) Let me share you some of the happenings during these days.

Day One:

The night before Christmas Break Day 1, I tweeted, "THANK YOU @carzzzaaa #Ogot #Paguinto. >:D< Pirma na lang nina @chitomirandajr. Mas merry na ang Christmas ko. HEHEHEHE". I didn't expect to get a reply from him. But low and behold!

This one really made my day! Thank you Chito Miranda! Follow him on twitter! Aside from that, I can't get-over from an event that happened the day before. Hahaha, someone went to our house and gave his gifts. My mom was also shocked. PERO MAS GULAT TALAGA AKO EH. The very first thing that I told him, "BAKIT KA NANDITO?!" Hahahaha. Just want to share this one:

Hahaha, paano ba yan. I'm very lazy to write. It'll take a very long time until I reach the last page of the notebook you gave me. Hehehehe. Ganda lang ng sulat. :)

So that's Day 1. Let us go to Day 2

Yesterday, we went to my Lolo Nestor's house for the back to back to back celebration of his birthday, the birthday of his daughter, Ate Me-an, and the "binyag" of his apo.

He's very cute. Hehehehe, sorry I don't have a copy of his picture. Nasa phone ni Pops. :) So cake na lang muna, to follow na lang yung ibang pictures. :) I also had the chance to meet my Kuyas again after a long timeeeee, but the worst thing that could ever happen is.. we don't have any picture!! BADTRIP. :))

Itong picture na lang with my Ninong and Ninang, Momz and Pops, my two brothers, Kuya Eryck and the Dad and Mom of Alonzo Jaden. :)

One thing that I hate during family gatherings is you'll always be on the "hot seat". Hahahaha, wala na silang ibang topic kundi ako.

May boyfriend ka na ba?

May manliligaw ka na?

Kakarindi. :))) Pero this one's my favorite:

Kuya Eryck: So you're already graduating. Saan ka na nag-take ng exams?
Me: UP, Ateneo and La Salle pa lang po. But I'm thinking if magtetake pa po ako sa MAPUA.
Kuya Eryck: Not bad. Where do you want to study?
Me: Ateneo. :)
Kuya Eryck: YES! Go. Hahaha. (Ateneo graduate kasi siya. :)) )
Ninang Renz: Ay nako. 'Wag ka sa Ateneo. Go to UP! (UP graduate.)
Kuya Eryck: Sabagay, okay naman sa UP eh. Okay lang kahit sa UP ka, 'wag lang sa LaSalle. ;)
Ate niya: HEY WHYY. (La Salle graduate.)
Kuya Eryck: Oops.

And nagtawanan na ang lahat. Grabe, it was a fun experience. Funny how your family supports you and at the same time intimidate you with their achievements and all. They were so confused about my courses. They even asked me why I chose those ones. AND THEY EVEN TOLD ME THAT I SHOULD MAKE UP MY MIND. Mahirap daw kasing mahati sa iba't ibang courses. Iba-iba kasi yung courses ko kada university eh. But what can I do? Madami akong gustong marating. :))

The rest of the day is history. :)

Day 3

Me and my groupmates in Humanities agreed to make our project today.

Madami kaming nagawa, seryoso. In a span of 6 or, more or less 7 hours. HAHAHAHAHAHAHA. Grabe, can't explain what we have done. :)))

I hope this happiness won't end. :) 'Til the end of the year. 'Til next year and until the next years to come. :)

Merry Christmas!

P.S. Before I end this post, I want to spare some time regarding this matter. May I request everyone to please pray for our fellow Filipinos in Cagayan de Oro and other parts of Mindanao who are greatly affected by typhoon Sendong. Donations are very helpful but aside from those things, our prayers will surely help too! May the God Almighty provide them enough strength to surpass this calamity. God bless them.

Just a glimpse...

2011-12-16T23:36:00.000+08:00

I wasn't able to update this blog for the past dayssss. And nooow, I will be sharing the gifts that my friends gave me. YAY. Let the pictures do the talking. :)) I'll do the rest of the sharing on my next post. :)

Wrapped.
Thank you, friends! >:D<

Still. :">

A gift given to me by my student! Thank you, Miguel Alegora! :)

Can't wait 'til Christmas eve! THANK YOU!!

Love love love! :)

One of the best gifts ever!

Pirma na lang nina Chito Miranda, merry-ing merry na talaga ang Christmas ko. HAHAHAHA

You know, my guy friends do love me. And they also love telling the truth. 'Di pa nila pinagusapan yan.

Gift that my Monita gave me. Yay! Thank you so much, Anne Margarett! :)

So there, I might post some pictures of today's event and I will make kwento next time. :)
GOOD NIGHT.

10 things

2011-12-11T22:19:00.000+08:00

10 Day ~~Tumblr~~ Blogspot Challenge

Pardon me for posting this one. I just want to keep this blog alive. Haha. I will still be posting stuff when I have the urge to write. During the past days kasi, I feel so lazy. Really. Sorry :)) So yeah, starting tomorrow, hehehehe, I will be doing this. >:) >:) EXCITINGGG. :)

Simpleng hiling.

2011-12-07T21:09:00.003+08:00

Since it's Christmas season already, it is appropriate for me to have a wishlist. Haha. Pardon me for having this one, pagbigyan niyo na, minsan lang naman 'to. ;) So there, let us start:

1. Parokya ni Edgar albums

Alam naman ng lahat na patok na patok ang mga kanta nitong bandang 'to sa kahit na anong edad. Lalo na kung teenager. HEHEHEHE. Sobrang gaganda lang talaga. ♥ So please, kahit ano sa mga albums nila, super maaappreciate ko. ♥

2. "Looking for Alaska" and "Will Grayson, Will Grayson" both by John Green

Someone recommended these books to me. Sabi niya, masaya raw basahin 'tong mga books na 'to. So I'm looking forward. Grabe, since summer ko pa hinahanap 'to. Laging out of stock kapag pumupunta ako sa bookstores. Badtrip. :)) So yeah, I would be glad if I receive one of these books on Christmas. :)

3. "Best of Me" by Nicholas Sparks

Medyo nahihilig kasi ako sa books eh, since last year pa. I used to hate books when I was young, pero as time pass by, syempre, nagbabago yung mga hilig natin. The very first book ni Sparks na nabasa ko ay ang "The Notebook" and grabe, super nagandahan ako. So yeah, you know what to do. :))

4. Planner

I'm the type of person who always forgets things, stuff and events. So I think, I need this one. Para sa isang taong katulad ko na nagkakagulo ang schedule dahil malilimutin sa mga commitments (well, minsan lang naman), kailangan ko talaga nito. And I love to write random things so this will be helpful. :)

5. Ballpens

Why ballpens? Haha. Madalas kasi akong mawalan ng ballpen. Tapos alam niyo ba, lahat ng ballpen na ginagamit ko, puro hiram lang. :))) Kahiyaaaa. Pero there, syempre kapag nanggaling na sa kaibigan, aalagaan ko na talaga yun. :D

6. T-shirt/Cap/Baller/Bracelet

Yung t-shirt, gusto ko yung maaliwalas sa pakiramdam. HAHA. Or galing sa Artwork or here: Team Manila HAHAHAHA. Ang demanding ko no, sorry. :)) Then cap, ewan ko, trip ko lang. Baller and bracelet, kayo na bahala. BASTA WAG PINK. Para niyo nang awa, wag pink. :))

7. Bag
Nag-iinarte lang ako :))

8. New phone (*coughMomz* *coughPops* =))) )

I really want to have a new phone. Pero alam ko namang medyo gipit din, so antay-antay na lang. For those who don't know what happened to my ever beloved phone, ninakaw po siya noong Foundation Day. Haaaay :(

10. Letters

So yeah, baka akalain niyo puro material things lang ang gusto ko sa buhay, no. :) Actually, kahit sa mga simpleng letters lang na ganito, sobrang tumatalon na yung puso ko sa tuwa. :) Ewan, appreciated ko talaga yung mga ganitong bagay. Ilan pa lang yan sa mga letters na naibigay sa akin, mahilig kasi akong mangolekta eh. Parang ang sarap ulit-ulitin nung mga messages ng friends mo sa'yo, ganun. :)

Bukod sa mga bagay na yan, gusto ko ring:

Maging masaya yung friends ko this Christmas and forever and ever.

Maipasa ko lahat ng entrance exams na tinake ko. AHEHEHEHEHE. UPCAT, ACET && DLSUCET

WORLD PEACE AND LOVE. ♥ ♥ ♥

LOVE TALAGA. ♥

Madami akong gusto, pero okay lang din naman sa akin kung hindi ko makuha. Masaya na ako na maging maayos at masaya yung Christmas ko at ng aking pamily. Pero syempre, mas masaya kung meron pa ring makukuha. HEHEHEHEHE. Ayun, I hope magkaroon tayong lahat ng isang napakasayang Christmas!

Btw, I got all the pictures from google.com :)

Another quick update

2011-11-30T00:08:00.000+08:00

I'm really sorry for just having quick updates here in blogspot. But I can assure you that from now on, I will update this regularly. So there, a lot of things happened in just a span of a month. How much more in two months or so?

Just to let you know that I am alive and still kicking here in blogspot, I'll give you a line-up of the things that I want to share:

Things that happened in the previous months

Unforgettable experiences and conversations

Exciting events that I encountered

A day full of emotions. ;;)

and many many more!

I wasn't given the opportunity to share those things during the past months (or I was too lazy and uninspired hehe). So, see you soon blogspot friends. :))

Quick update

2011-11-22T00:39:00.000+08:00

HI! Hello, I am back! Yes, you see it right. HAHAHA. Well, I'd be posting stuff here during the weekends. I miss blogging and I really have this urge to share and post everything I have experienced since the time I lie lowed here.

HAHAHA ARTE KO NO~
Quick update!

2011-07-14T21:00:00.000+08:00

LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO. LOTS OF THINGS TO DO.

COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS. COLLEGE APPLICATION FORMS.

Those are the reasons why I haven't posted anything new here. Sorry! (As if madaming nagbabasa ng blog ko eh no.) Oh well. I'll blog next time! Promise!

ENGLISH ESSAY

2011-07-03T23:48:00.001+08:00

At dahil hindi ko pa napapasa yung essay ko sa English, itatype ko siya rito. Gusto ko lang ishare. :)))

PROUD TO BE FILIPINO?

Jose Rizal said, "Why independence if the slaves of today will be the tyrants of tomorrow?"

Jose Rizal, Andres Bonifacio, Melchora Aquino fought hard for our country's independence. Rizal used his intellect and the power of his pen while Bonifacio fought radically. Tandang Sora helped the injured and the sick. Each of them had their own ways of fighting for our independence. They had their part.

And this one made me proud to be Filipino. But this faith of mine in my fellowmen and nationality faced a great test. Through the wide use of internet, I was able to access different videos from Youtube and different articles from various websites that discuss and present the indecency and the mediocrity of life in the Philippines. They keep on asking the same question again and again, "Are you proud to be a Filipino?". At first, I would instantly say say but you cannot omit the concrete evidences and facts that the videos and articles contain. As a MaScian, I was taught to be objective in viewing other people's opinion so I tried to see what were the things that they were trying to say.

"Most of the Filipino citizens are depriced of having a decent life that they rightfully deserve. Better education, peace and security and real human dignity. A lot of hungry Filipino children, avoidable deaths due to ignorance, greed for wealth and power, poverty driven criminals, continuous violation of law in all levels of society and eternal suffering of poor Filipinos." Are you proud to be a Filipino? They said, we shouldn't be, we have yet to earn it as a third world country.

Some might say, "I'm proud to be a Filipino because of Charice, Manny. Arnel, etc etc." That's the problem wih us, Filipinos. We kept on claiming other peoples victory but we neglected them when they were still in the Philippines. We didn't recognize them. When other nations recognized them, we also did. And those reasons stated above made me think thing twice before answering the question, "Are you proud to be a Filipino."

With all those things presented in front of me, I would honestly say that I doubted my belief with my fellowmen because most of those were true. Yet, I would still say yes. Why? I have been giving my part as a youth, as a student leader and I have done something that broke the cycle. Like Rizal, Bonifacio and Tandang Sora, I could do a big thing in my own way for my beloved country. Bu then, there are still a lot of things that I should do to prove that I should be really proud to be Pinoy.

If only most of our politicians serve our country honestly. If only people would not violate rules and regulations. If only Filipinos wouldn't be selfish and wouldn't have colonial mentality. If only Filipinos stop pointing to other people. If only Filipinos would have faith in themselves. If only Filipinos would have the guts to take the lead and step forward; be disciplined by starting within themselves. IF ONLY FILIPINOS WERE UNITED.

A lot og 'if onlys'. We almost attained the peak. We just gave up and continued to go down instead of going up. But I firmly believe that if we were able to reach that far, we could still do that today. From a third world country to a first world country? It's not impossible. Let's just break the if onlys.

--
Sorry for some grammatical errors. :)

30 day challenge // 21st day

2011-06-30T20:33:00.001+08:00

Day 21 - Something you can't seem to get over.

Hindi ako makagetover sa katotohanang 4th year na kami. Hindi ako makaget over sa katotohanang napabilis lumipas ng oras/panahon. Hindi ako maka-get over na gagraduate na kami. Hindi ako makaget over na 9 months na lang ang natitira para sa highschool. Woaaahhh @-) Parang kailan lang, kami ang mga babies/freshies sa MaSci, ngayon, kami na ang mga Ate't Kuya. Bummer. Ewan ko ba. :))

Day 22 - 10 things about you people don't really expect

ISASABAY KO SA DAY 29. ;)

30 day challenge // 19th and 20th day

2011-06-28T22:58:00.002+08:00

I decided to continue my 30 day challenge because I wasn't able to do it the past few days. :D And I'm also thinking if I would finish it now? =)) Super overdue. Oh well, let's see. Anyway, we don't have any assignments today! \:D/ It's a miracleeee. Kidd. Game.

Day 19 - Something that never fails to make you better

from Google images

The first thing that never fails to make me feel better is chocolate. Any kind of chocolate (but I'm addicted to white chocolates and/or milk chocolates. K, just so you know. Haha). They give me this certain feeling of calmness/happiness despite having a bad day or when I am stressed. CHOCOLATES ARE GOOD FOR OUR HEALTH :-bd HAHAHAHAHA. But eat moderately =))

from Google images

Crying makes me feel better anddddd it shows how I truly feel. Most of my friends call me "crying baby" (baby damulag =)) ) because everytime I encounter a certain problem, I always end up crying. But don't get the wrong idea, I cry but I don't give up. After crying gallons of tears, I'll stop and face those problems with enough strength and motivation that I got from the people around me and from God. And crying doesn't make you lesser and it doesn't mean that you are weak. It just shows that there are times that you need to take a break and let your emotions flow like a river.

from Google images

Prayer. KEEP CALM AND TRUST GOD. :)

from Google images

FOOD :) They have the same role as the chocolates. :-bd

But I enjoy being alone when I'm not feeling good or when I'm down or when I'm stressed. It gives me the chance to weigh things and let me realize a lot.

Day 20 - The last argument you had

I can't remember any. =)) OMG. Oh! Oh! One instance entered my mind but they just need to stay there. Hahaha. But anyway, I think, it was a long long time ago since I had a big argument with somebody. :D

30 day challenge // 16th, 17th && 18th day

2011-06-26T12:00:00.001+08:00

Hindi ko na napagpatuloy yung 30 day challenge. So eto na.

Day 16 - 3 things you are proud about your personality

1. I could easily get along with people.

Ewan ko, pero ayaw ko kasing umaalis ako ng isang event or isang place na wala akong bagong nakikilala. I love to meet new people. Haha. Kaya nga, yng iba kong classmates, tawag sa akin "Ms. Congeniality". Masayang makimingle sa iba't ibang klase ng mga tao, you learn from them and at the same time, they learn from you (as much as possible). Kaso pakiramdam ko, mas intimidated na ako ngayon kaysa dati. And this is one reason kung bakit nagkakaproblema minsan sa friendships.

2. Dedicated ako (?) sa mga bagay na ginagawa ko.

Madalas talaga focused ako sa lahat ng gagawin ko, sa goals ang sa mga finish line na dapat tapusin. I give my all lalo na kapag effort. Mas nagiging dedicated ako kapag nag-eenjoy ako sa ginagawa ko and may kinapupuntahan yung pagod at hirap.

3. I'm a listener.

Listener in a way na kapag may problema ka or something, you can open up to me. Kung galit ka sa mundo at kailangan mo ng kausap o khit makikinig lang sa'yo, nandito lang ako. Kung may rants at hatred ka na gusto mong pakawalan, go. And if you need some advice, I would try my best to help. :)

So there, those are the three things that I guess, I am very proud about my personality. Pero people change. And I'm one of them, so there's a tendency that I would change also. Maybe in a good way or in a worse way. All I can say is our environment really affects us as a person. :)

Day 17 - Things that make you scared

Medyo broad ang question na 'to. =)) Pero sige. Teka

Ayan, unang una, sa bahaaaaa. Ewan ko, pero parang takot na takot akong lumusong sa baha. Kaya nga nung Thursday 10:30 na ako nakauwi dahil pinahupa pa namin ang baha. The problem is, hindi siya humupa kaagad. Baaaam, lumusong pa rin kami sa baha. :(

Broken friendships. Ang mga kaibigan ko ang pinagkukunan ko nang lakas during restless nights, sa mga panahong alam kong hindi ko na kaya, At sila rin ang nagsisilbing inspirasyon sa akin, nagpapatawa at kasama ko sa kalokohan and stuffs. Kaya natatakot ako na masira ang friendships sa kahit sinong mahalagang tao sa buhay ko.

Well, who is not afraid of rejection? Masakit sa pakiramdam ang rejection. Good thing, as time pass by, I learn how to handle it. Masama man sa loob na mareject ka, there are times that you need to conquer it. Kasi ito yung magiging way para mahulma ka bilang tao at para maging better ka. It's just a matter of how you handle it. ;)

MADAMI PANG IBA. Hahahahahahaha. Wala pa akong maisip as of now pero alam kong madami pa. And siguro, mas okay na ito lang muna ipost ko. HAHA

Day 18 - Disrespecting parents

A big NO-NO.

Pinoy.

2011-06-24T12:29:00.004+08:00

No copyright infringement intended. All copyrighted works that may appear are properties of their respective owner. This is an editorial/documentary/commentary that is only for educational and information dissemination purposes. To stimulate creativity for the enrichment of the general public. It is not for any commercial use. We invoke the US Copyright Law of Fair Use.
Music by A. McMillan singing a COVER of Iridescent by Linkin Park. Property of Warner Bros. Additional music by Semaphorehttp://semaphore.newgrounds.com/
Do you love shouting "PROUD TO BE PINOY" everytime Manny Pacquiao wins a boxing match, or when Charice Pempengco sings infront of millions of americans? Well, you should think before you do. Manny and Charice's achievements are possible only because they worked hard to attain them. We have nothing to do with it. Were just riding along and stealing the limelight from them because secretly, we know we dont have pride and dignity. 25 years of putting up with this miserable life brought about by "So called" freedom. The Aquino Legacy so they say.
Well guess what? Its only the Rich and Wealthy like the Cojuango-Aquinos-Lopezes who are truly enjoying freedom and democracy. But the rest of us are merely sucking it up. Trying to deny that Philippines is just a 3RD WORLD COUNTRY being overtaken by Vietnam and Indonesia. MEDIA is the drug that helps you forget this fact. Stupid telenovelas and stupid newsreporting is your daily diet. Dumbing down the entire Filipino nation. Making them easy to control during election times.
The sad state of the Philippines is being covered up by the media, blaming its poor citizens who commits crime fueled by hunger. While the same media glorifies People Power Revolution. A supposed revolution attended by only 2% of the population.
By informing the entire Philippine Population of the real state of our country, it will be easy to pursue real change in society because we will have the support of the masses. Changes in the current system cannot be stalled by Media and the Oligarchs if this happens.
We are not proposing to eliminate the members of Oligarchy, all we ask for is a chance for every Filipino to live decently. A person can only go as far as OPPORTUNITY permits it. If there is no opportunity, then there is no progress. Opportunity HERE in the Philippines, not ABROAD. No more separation of families.
Yes to Economic Liberalization and decentralization of Imperial Manila. Switch to PARLIAMENTARY-FEDERALISM.
Rectify the flawed 1987 C.O.R.Y. Constitution. A constitution protecting RICH FAMILIES. A constitution responsible for the alarming increase of Filipinos living in Poverty.
This Filipino Visual artpiece is created, authored and directed by a conservative Filipino citizen, residing in the Philippines. The director/author/owner of the video does not intend to offend, insult, humiliate or intimidate his fellow Filipinos or any particular Filipino individual. We are not promoting hatred, violence and discrimination towards our own race. Nor do we promote stereotyping and denigration against any Filipino Individual.
The primary purpose of this video is to RAISE AWARENESS amongst the poor and underpriviledged citizens of the Philippines. Due to their lack of education, they have limited grasp of sophisticated terminologies which prompted the author to use BASIC FILIPINO TAGALOG STREET WORDS such as "Bobo" and "Ignorante" which means "Dull minded" and "Uninformed" respectively, to appeal to the masses.
The objective of the director/author/owner of the video is to promote an intelligent and civilized discussion about rectifying the flawed provisions of the Philippine's 1987 Constitution. Provisions that promote a protectionist government where only a few number of rich families benefit while the entire populace of the Philippines is mired in POVERTY, MEDIOCRITY and constant SUFFERING.
The opinion of the director/author/owner of the video is similar to the opinion of a growing number of disillusioned Filipinos who simply wants to elevate their quality of life and get rid of poverty in our country once and for all by freeing up the economy and attracting foreign direct investments that bring job opportunities to the people. The 1987 constitution is responsible for restricting progress in the Philippines for 25 years. The 1987 Constitution must be rectified. This rectification movement must be supported by the people. But first, the people must be informed. Hence the very PURPOSE OF THIS VIDEO.
This is not Hate Speech. This is not Racial Vilification. We appeal to Youtube administration to understand the political and economic situation of our country the Philippines and the benefit we will get by informing the public.

Ano sa tingin mo? Kung ako ang tatanungin, walang masamang magbigay ng sarili mong opinyon. At batay naman sa sinabi nung gumawa ng video/documentary na ito, opinyon niya ang sinasabi niya. Para makapukaw ng damdamin at mabuksan ang isip ng mga "BOBO" at "IGNORANTE". May isang parte sa video na nagtatanong, "Are you proud to be a Filipino? Don't be. Because you need to earn it first.". Yes, I am proud to be a Filipino. Maganda sana ang hangarin ng video na ito kung obhektibo ang pagpapakita ng mga detalye na gusto niyang ipaalam sa mga mamamayan kung tunay ngang gusto niyang mamulat ang mga kababayan niyang sinasabi niyang ignorante.

Nagtataka lang ako kung bakit parang nagcocontradict ang mga sinabi niya sa description ng video at sa pinakita sa mismong docu? Hindi ba dapat mas maging kongkreto yung details na ibibigay mo para mas tunay kang makapanghikayat at masagawa ang nais mo? Parang mas lalo mo lang ginulo ang isipan ng mga taong makakakita nito.

Noong una, wala talaga akong pakialam nung nabanggit ng isa kong kabatch itong video na 'to sa status niya. Pero nacurious ako kanina, at sinubukan kong panoorin. Tulad nga ng sabi ko kanina, maganda ang hangarin niya pero masyado niyang ginawang malawakan yung pagddescribe (eg. "Govt. politicians are also rich and wealthy"). Paano na lang ang mga lingkod-bayan nating tunay na naglilingkod talaga? Hindi ba't masyadong unfair 'to para sa side nila? At kung ayaw niyo pala sa rich and wealthy politicians, bakit sila ang binoto niyo at hindi ang mga tumatakbong may magagawa talaga? ("There are 11 million jobless hungry Filipinos as of March 2011"), oo, tunay ngang kaawa awa sila, lalo na yung mga taong totoong nagsisikap upang mapaunlad ang pamumuhay nila at mabigyan ng magandang buhay ang kanilang pamilya. Pero sa kabilang banda, dapat din tayong mamulat na hindi lahat ng 11 million jobless Filipinos na yun ay nagsisikap talaga para mapaunlad nila ang kanilang mga sarili. Yung iba sa kanila, patuloy lang na umaasa sa ibang tao at hindi lang yun, madalas pa ay may mga perwisyo pang naidadala. Para sa akin, hindi lahat ng mayayaman ay ignorante sa mga nararanasan ng mga mahihirap. Karamihan ng mga kakilala kong may kaya ay talagang nakikisimpatya at nagbibigay pa nga ng tulong sa mga kababayan nating kapos. Masyado lang sigurong nasobrahan ang 'inis' ng gumawa nito sa mga mayayaman, at mga specific na taong binanggit niya sa video.

Kung totoong gusto mong mapaunlad ang ating bansa, mag-umpisa tayo sa ating mga sarili at magtulungan tayo. Yun lang naman ang kulang eh. Sinasabi na ang hirap sa bansa natin, ganyan, ganito, ang daming sinasabi, pero wala namang ginagawa para mabago 'to. Oo, 3rd world country tayo, pero hahayaan na lang ba natin na hanggang doon lang tayo? Hindi. Dahil alam nating kaya pa natin. Ayaw lang natin mag-step forward. Ayaw o wala lang gustong mag-lead? At ang isa pang kulang ay ang disiplina. Disiplina sa sarili at disiplina sa sarili nating bansa. Kapag tinagurian kang lider, panindigan mo. Maging lider ka hindi lang sa salita kundi pati sa gawa.

Kung tatanungin mo ako ulit, "Are you proud to be a Filipino?" Yes, I am. At alam kong malayo pa ang tatahakin ng ating bansa sa pag-unlad at alam kong kaya natin yun. Kung magtutulungan lang tayo. Sabi nga ni Bob Ong. (non verbatim) "Parang isang barkong lumulubog ang Pilipinas. Wag mo nang tapunan pa ng mga bagay na makapagpapalubog pa lalo rito habang patuloy itong sinasalba ng iba." Tama. Magtulungan na lang tayo. Kulang kasi tayo nun.

Hindi ako mayaman. Hindi rin ako sobrang kapos. Nagmula rin kami dati sa hirap, pero nagsigasig at nagpatuloy sa pagkayod ang mga magulang ko, at kami namang magkakapatid ay patuloy na inaayos ang pag-aaral namin para maibalik namin ang hirap na naranasan ng mga magulang namin at upang maibalik namin ang mga pribilehiyong ibinibigay sa amin ng pamahalaan natin. (e.g. Libreng edukasyon) Maswerte ako dahil nabiyayaan ako ng ganito ng Diyos kasama ang pamilya ko. Pero alam ko ang pakiramdam na mawalay sa magulang mo ng napakatagal at naiintindihan ko yun. Dahil para rin sa amin yun. At hindi ko dapat sisihin ang bansa, ang pamahalaan o ang sinuman sa pagkakawalay namin ng magulang ko at sa hirap na napagdaanan namin. Kung patuloy lang nating isisisi sa iba ang mga nararanasan natin, walang mangyayari sa atin. Hindi tayo uunlad at lalo lang tayong malulugmok sa hirap.

Do your part. Walang pagkakautang sa'yo ang Pilipinas para batuhin mo siya ng ganito, ikaw ang may utang na loob sa Pilipinas. Hindi niya kasalanang naging kayumanggi ka at hindi puti. Ipinanganak kang maging Pilipino dahil alam ng Diyos na may magagawa ka para sa bansa mo. Maging proud ka at ang bawat isa sa atin ay may dignidad na maipagmamalaki.

This one is my opinion ;)

4 years straight! MATH!

2011-06-07T22:02:00.002+08:00

Second day second day second day is fun fun fun. Hahahaa. Unlike yesterday, I attended all my classes today. I wasn't able to attend my afternoon classes yesterday because I need to go to DFA for my passport. And yeaaa, staying with IV-Lawrence is kinda fun and I'm hoping to have more fun moments with them and enjoy each other's company.

I have something to share. Did you know that for four years straiggghhhtttt, math teachers ang advisers ko?! Hahaha. Wala lang. I think it was an awesome thing to share. I remembered that I even told my mom that if my adviser on my fourth year is a math teacher, I would take a math related course. But sorry, waterloo ko ang math. HAHAHAHA. Ang fun ng subjects namin and same thing with the teachers. :) Espescially Filipino! Hahaha. Grabe. Kailangan mong kapalan ang mukha mo. I was also amazed that I easily picked up the lesson in Analytic Geometry! Bammm. Haha. But there's no reason to be happy. Besides, it's still our FIRST lesson. First pa lang. Hahaha. Well.

Basta, I'm looking forward to have a fruitful year with my teachers, classmates and friends. This is our last year in MaSci, better to enjoy the most of it. I'm sure we'll be missing this one once we enter college. Third day tomorrow, I better go now. Goodnight!

Day 15 - The best thing to happen to you this week

I finally entered Senior yearrr! I met my new classmates and I'm having fun with them. Yun lang naman and best thing that happened this week. I'm looking forward to have a lot of those best things this school year! :)

30 day challenge // 14th day

2011-06-05T22:57:00.002+08:00

Day 14 - Something disgusting you do

I always fart.

I ALWAYS fart.

I ALWAYS FART.

Anytime. Anywhere. Hahahahahaha. Yan, nalaman niyo na ang darkest secret ko. LOL. Madaming hangin sa katawan ko eh, ba't baaaa. Yun ang dahilan kung bakit mukha akong mataba (Hahahaha. Maisalba lang ang sarili sa pagiging mataba eh no). Uyyy, pero wala namang amoy ah. Ayoko na nga, kadiri. Hahahahaha. Basta yun na yun.

First day of classes tomorrow!

Elementary ang nakalagay

Yes. First day na tomorrow! Madami na naman kaming makikilalang mga freshies. For sure, maninibago talaga ako. AS IN MANINIBAGO. Hahaha. And naeexcite na rin akong makasama ang new set of classmates! HI LAWRENCE. >:D<

Oh, I need to go. First day tomorrow. Wish me luck!

30 day challenge // 13th day

2011-06-05T00:11:00.001+08:00

Day 13 - A date you would love to go on

Date. Madami akong nabasang mga posts na gusto raw nila ng date sa Paris, sa London or somewhere in Europe. Romantic daw kasi. May iba naman, sabi, masaya na raw sila kapag ka-date nila yung mahal nila sa buhay. How sweet. :)

Ako kaya? Ano nga bang klaseng date ang gusto ko? Sabihan niyo na akong korni pero sapat na sa akin yung hindi boring kasama sa isang napakagandang place sa Pilipinas. Sense of humor siguro ang kailangan para maging alive-alive ang date. Hihi. Yung hindi kayo magkakaroon ng idle moments and mapaguusapan niyo ang kahit na anong topic. Kahit na gaano pa ka-random yun! Hahaha. Syempre, mas masaya kung gusto/mahal ko yung kasama ko run. Atleast, at ease ako and hindi awkward ang dating.

Kung saang place naman, gusto ko sa beach or somewhere na pwede kaming makapaglakadlakad. (Pasensya na, mahilig kasi akong mag-munimuni. Hahahaha.) Or kaya kahit sa isang place na may mga breath-taking activities. Mala-adventure ba. Ganun. Hahahahaha. Basta yung masaya, yung mageenjoy kami pareho.

Ayun lang naman. BOW. Mababaw lang kaligayahan ko eh. Haha

30 day challenge // 12th day

2011-06-04T03:22:00.002+08:00

Day 12 - Things you want to say to an ex

Hihi. What ex? Ex-president? Ex-bestfriend? Exxxx what? Hahaha. Just kidding. Pero sige kung ang ex talaga na tinutukoy dito ay yung ex-ex, game. Hahahaha

Old picture. Summer 2009

So, let me introduce him first. He's name is Augustus Caesar Amalejo, Ace for short. Hahahaha. He's currently in 4th year college, if I'm not mistaken but he's just 3 years older than me. He studies at Asia Pacific College currently taking Multimedia Arts. Too much about him. Hahahaha. We started as friends, then bestfriends and then hahahaha. After sometime we became strangers for a while. =))))) We lasted for about 7 months. Ang dami kong sinabi, eto na yung message.

HI. This is kinda weird. Alam kong kahit itype ko 'to, hindi mo pa rin naman mababasa. (Mas okay nga. Haha). Well. Umpisahan natin sa pasasalamat. Thanks for being there always lalo na kapag kailangan ko ng tulong sa mga posters chuchu and kapag wala na akong mapagopenan. Thanks sa suporta and sa encouragement lalo na nung elections and kapag nababaliw ako sa buhay ko. HAHAHAHAHA. Salamat nung mga panahong pinaramdam mo sa aking special ako sa'yo and sa mga effort at pag-intindi sa childish tantrums ko. hahahahahaha. Thanks sa time nung pumunta ka nung birthday ko and sa lahat ng mga bagay na binigay mo sa akin. Hahahaha. Nakatago karamihan nun. Uhh, ano pa baaa, haha. Basta salamat sa presence mo. =))

Sorry sa mga times na napakachildish ko dati. And sa mga unreasonable chuchus. :))) Sorry kung hahahahahahaha, di ko alam kung paano ko sasabihin, sorry kung nagkulang man ako at ito yung naging dahilan nun. Wala, nangyari na. Hahahaha. Basta sorry kung hindi ko man naintindihan yun na ganun na pala, ikaw kasi eh, kung sinabi mo kaagad, edi sana okay tayo. HAHAHAHA. Pero all things work for good, diba. Sana'y maging masaya kayo ng baby mo(Jozelle) and sana mas magtagal pa kayo. Hahahaha. Goodluck, alam ko namang madami ka pang gustong magawa eh, haha. Talented ka naman eh. Yiiee. Hahaha. And nga pala, sana mag-last yung friendship natin ng matagal na matagal. Basta, if you need someone to talk to, nandito lang meeee. Hahahaaaa. Dami kong sinabiiii. Basta, ingat lang. :>

Cheers for the good life! :)

HIHI. Ba't ba. Ang landi ko no. HAHAHAHAHAHAHAHAHA. Natatawa ako.

30 day challenge // 11th day

2011-06-04T02:49:00.002+08:00

Day 11 - Your current relationship, if single, discuss how single life is

Current Relationship: Single

How single life is?

I need to discuss how single life is. I'm fifteen years old and a senior high student. I'm single. Haha. And dahil single ako, I was given the freedom to fantasize good looking guys. And pwedeng mag-boy hunting. Hahahahaha joke lang. Pero totoo, may tendency na tumingin tingin ka sa paligid mo at pag maswerte ka, makakakita ka ng mga gwapong lalaki at pwede mo silang titigan as long as you want without having the feeling of guilt kasi wala ka namang lalaking pinagtataksilan. (If that is the right word.)

Let's look on the deeper side. Being single doesn't mean that you don't know anything about love. Sometimes, it only means that you want to enjoy other people's company than being in a wrong relationship. When you are single, you are given the chance to have fun and not minding any commitments and responsibilities. The only thing you need to do is to enjoy what you have right now and reflect on the things around you. Kapag single ka, nagkakaroon ng self-evaluation. Mas nabibigyan mo ng attention yung sarili mo and mas maluwag kang nakakagalaw. I'm not saying na kapag nasa relationship ka, hindi ka makakagalaw, pero kapag naka-commit ka kasi sa isang relasyon, you also need to consider your partner. Kapag single ka rin, you are given enough time to grow up and mature. Dumadating kasi yung time na ieevaluate mo yung sarili mo at kung paano mo pa mapapaimprove yung personality, attitude and stuffs about you. Nareready ka sa mga pwedeng mangyari in the future.

Gaya nung sinabi ko kanina, when you are single, you can have fun and enjoy other people's company. Friends, family, classmates, etc. And nabibigyan ka rin ng chance na makakilala pa ng mas marami pang tao. Mas makakapagspend ka ng time kasama sila and malalaman mo kung gaano talaga sila kahalaga sa'yo. There are times kasi na kapag nakapasok na sa isang relationship ang isang tao, naneneglect niya na yung ibang taong nakapaligid sa kanya. Yung mga taong umalalay sa kanya nung single pa siya at nagfofocus na lang siya run sa partner niya. Which is wrong.

Ewan, mahirap kasing iexplain. Masayang maging single dahil you don't have any boundaries. Wala kang dapat alalahanin na baka magalit yung kapartner mo kapag nakipagusap ka kay ganito o kung gagawin mo yung ganyan. But I can also say na it's happy to have a relationship. Basta, you need to balance your time, your attention and the way you handle it. Masaya magkaroon ng kapartner na magmamahal, mag-aalala at iintindi sa'yo. pero if you're not yet ready to enter a serious and mature relationship, better not rush yourself. Antayin mo yung time na handa ka na dahil hindi masayang pumasok sa false relationship. Nagiging unhealthy and kalalabasan nun. Just my piece of advice. Haha

Ang dami kong sinabi. BOW.

Gusto kong magkwento eh..

2011-06-04T02:16:00.001+08:00

NUCLEUS:

After 3 days of not having internet connection, tadaaa. I'm back! Okay. So, bago ko ituloy yung 30 day challenge, magkukwento muna ako. Uumpisahan ko sa awesome na experience sa Nucleus. Last May 30, official nang natapos ang summer review namin. Masaya sa pakiramdam kasi mataas kahit papaano yung grades ko, though hindi ako totally happy. Feeling ko kulang pa. Hahaha. Malungkot ako kasi magkakahiwahiwalay na ulit ang Hertz. HUHUHU (As if namang hindi kami schoolmates/batchmates eh no. MakaHUHUHU) =)) Pero ayun nga, naging masaya kasi ako sa section ko kahit na kulang-kulang isang buwan lang kaming nagkasama. Mga 3x a week. Ganun. Haha. Isa sila sa bumuo ng Summer 2011 ko. HIHI. So gusto kong i-share yung isa sa unforgettable moment ko kasama sila:

CLASS PICTURE!! :)

YIE Hertz
(Hindi ko alam kung paano ilalagay yung ginawa kong GIF! Help! Haha)

(Nabwisit ako. Ang dami kong tinype kanina at hindi pala nasave. Badtrip. Hahahaha) So here it goes, kung mapapansin ninyo, medyo pastar ako sa mga pictures. Instant adviser na nga eh. Haha. Yan ay sa kadahilanang awesome kasi ako. LOL. Napakagaling ko kasing mag-suggest na mag-PE tshirt and maong pants kami sa class picture which was held last May 20. Akala ko, walang seseryoso nun. MALI ANG AKALA KO. MALING MALI. The day before, niready ko na yung PE tshirt ko. Pero dahil huwaran akong mag-aaral, late ako. Nagmamadali. Tapos pagdating ko sa Nucleus, bumulaga sa akin ang mga nilalang na nakaPE thisrt. Boo Clev. BOOOO! Hahaha.Magaling nga kasi akooo. Bakit baaa. I'm too awesome for you to handle. Hahahaha. Joke lang. :-bd Pero okay lang, magaganda nman yung class pictures namin. Well. Haha. Sabi ni Sir Mond, kami raw ang may pinakamagandang class pictures at kami ang pinakamadaling bigyan ng instructions nun. :)

Madami akong natutunan sa Nucleus. SERYOSO. Haha. Hindi sarcasm yan ah. Nasulatan ko na rin ang Form 1 ng UPCAT Form ko. At tadaaaa, hello BA Broadcast Communication at BA Political Science! Actually, PolSci talaga dapat ang first choice ko pero dahil may sira ako sa ulo, BroadComm ang sinulat ko sa first choice. Haha. Let's see kung anong mangyayari. :)

KUNG FU PANDA 2:

Syempre, kung may first part ang kwento, dapat may second part din para happy. So last Wednesday, nanood kami ng pinakamamahal kong Electrophoresis group ng Kung Fu Panda 2. I was dying to watch for it. Pero biglang gumuho ang mundo ko nang di ako payagan ng aking butihing ina.

Mataas ang expectations ko sa Kung Fu Panda 2. Hahaha. At hindi ako binigo nito. :-bd Noong una, medyo nabore ako kasi sobrang narration lang. Pero habang tumatagal, lalong nakakaenjoy panoorin. And masarap panoorin kasama ang pamilya. Madami akong natutunan and I learned na it's very important to have inner peace. Hahaha. Pero seryoso, you guys should watch Kung Fu Panda 2 with someone you love (Kahit ikaw lang. Basta mahal mo sarili mo. Hihi). And now, I'm waiting for Cars 2!!! Cmon.

BACK TO SCHOOL:

Kanina, pumunta ako ng MaSci para kunin yung inorder kong palda. Wala akong tulog. Hahaha. Hanggang ngayon, magdadalawang araw na akong gising. Hahaha. Grabe, ang dami kong nakita. Mula sa mga teachers, hanggang kay Sir Orines pati sa mga schoolmates. Grabe, mas naexcite tuloy akong pumasok. Ito lang yata ang school year na parang satisfied ako sa naging summer ko. Kahit na hindi naman talaga Summer Galore ang nangyari sa akin. So back to the topic, after kong kunin yung palda ko, I decided na pumunta ng Rob, mag-isa. (Actually, part na talaga siya ng plan ko). Nasasanay na akong umalis mag-isa at nag-eenjoy ako. Hahaha. Mas okay kung may kasama ka pero pag di ko naman masyado feel yung makakasama ko, okay na rin na ako na lang. Para magpahinga muna and makapagmuni-muni. Good thing may Powerbooks sa Robinson. Nagiging tambayan ko na yun. Hahahahaha.

Ang bisyo ko ngayon ay ang pangongolekta ng libro. Syempre hindi lang as in yung nangongolekta ka lang, dapat basahin mo. Sabi nga ni Francis Kong, kapag ang isang libro ay nakadisplay lang at hindi mo binabasa, hindi mo macoconsider na libro yun. Mga papel lang na may sulat. Haha. And ang una kong kinokolekta ngayon, yung mga libro ni Bob Ong. Nakakabaliw, nawawala yung "MACARTHUR" ko. Ang sakit sa puso.

After kong tumambay sa powerbooks, I decided na umuwi na. Pero biglang umulan, DANGGGGG. :| So inikot ko na naman ang Midtown for the nth time. Madami akong nakita. Pati sina Mam SAO nakita ko. Yay. Haha. Pumunta pa ako ng Tom's World para maglaro ng basketball. =))))) Tapos nung pauwi na ako, nakasabay ko sina Jhubie, Andrew and Francis. Ohhh, daming napagkwentuhan. Good times. Good times. Haha.

Alam mo, madami pa talaga akong gustong ikwento eh, kaso feeling ko mabobore ka na. Para sa kapakanan mo, ititigil ko na. Hahahahaha. Hindi na kasi maganda ang mga sumunod na pangyayari. HIHI.

30 day challenge // 9th day && 10th day

2011-06-01T04:33:00.002+08:00

Alas-kwatro na ng madaling araw pero buhay na buhay pa rin ang diwa ko. So, itutuloy ko na lang ang 30 day challenge. Nagmamadali ako eh, bakit ba. HAHAHAHAHA. Hindi, pinagisa ko na lang yung day 9 and day 10 dahil madali lang sila. Okay, game.

Day 9 - Your last kiss

My MOM. Yesterday. (So easy right? Haha)

Day 10 - Your views on drugs and alcohol

Drugs

Drugs is a big no-no.
From Google Images.

Kahapon, katatapos ko lang basahin ang libro ni Bob Ong na "Ang Paboritong Libro ni Hudas". Noong una, sobrang nabore ako run sa libro. Pero habang tumatagal, doon sa badang dulo na nung libro, madami akong natutunan. Sabi niya, nakakita na raw siya ng totoong demonyo. Puti at solid. Tapos nagiging demonyo after hithitin mula sa aluminum foil. Noong una, hindi ko magets. Yun pala, isang uri ng droga yung tinutukoy niya. Itong bagay na 'to ay pwedeng makasira ng pamilya, ng relasyon sa mga tao sa paligid mo, sanhi ng pagkawala ng trabaho mo at ang pinakamasakit sa lahat, ang pagkawala at pagkasira ng sarili mo at katinuan. Hindi ko alam kung anong nakukuha noong mga taong gumagamit ng mga pinagbabawal na gamot. Sagot ba 'to sa problema? Oo raw. Panandaliang kasiyahan. Pero HINDI ITO ANG TUNAY NA MAKATUTULONG SA'YO SA PROBLEMA MO. Imbis na mabawasan yung mga pinoproblema mo sa buhay, lalo mo pang dinadagdagan. At nagiging dagdag ka pa sa problema ng lipunan. Ibinabaon mo pa sa hukay ang sarili mong mga paa. Madali mang sabihin pero kung gugustuhin talaga, may panahon pa para magbago.

Alcohol

This may seem awkward pero I have 2 different views about alcohol. Nakasanayan ko na na madaming wines dito sa bahay namin. Nasanay akong every special occasions (kasal, New Year, Christmas, birthdays 'minsan'), hindi mawawala ang inuman ng mga titos, titas and other family members. Grade 6 ako unang nakainom ng alak at hindi ko nagustuhan yung lasa niya. Alam mo kung sinong unang nagpainom sa akin? Mom ko. Sabi niya kasi, it's fine to drink during special occasions. DURING SPECIAL OCCASIONS ONLY. It's one way of training you to mingle in the society. Anyway, madalas wine lang naman ang pinapainom. Good for the health pa nga raw ang red wine basta't yung tama lang. So dito sa part na 'to, okay sa akin ang alcohols. Yung tama lang. Hindi yung talagang maglalasing ka.

On the other side, may ibang manginginom na umiinom lang para maki-in. Para masabing umiinom sila. May iba, pantanggal problema. May iba dahil sa peer pressure. May iba, feeling nila cool sila kapag umiinom sila. Ito yung mga tipo ng mga taong super laklak kung laklak, pag nakakita ng alak, kala mo asong hindi pinakain ng 3 buwan. Yung mga taong ginagawang tubig yung alak. Dahil sa pagkalugmok nila sa alak, parang droga lang yan, ang nangyayari, nasisira ang pamilya, sinisira ang sarili at nagiging dagdag sa problema sa lipunan.

Summary?

Para sa akin, ayos lang ang pag-inom. Yung inom na nasa tama at occasional lang. HINDI YUNG GINAGAWANG TUBIG NA YUNG ALAK.

And drugs is a BIG NO-NO

30 day challenge // 6th day, 7th day and 8th day

2011-06-01T00:53:00.002+08:00

Day 6 - The person you like and why you like them

To be honest, wala akong ginugusto ngayon. Hahaha. Magreact na ang gustong magreact, pero wala talaga. Kung si Kenny ang iniisip nung iba kong ka-close, well, you're wrong. :D Hahaha. Kung talagang tatanungin niyo ako kung sino yung taong gustong gusto ko ngayon, ang isasagot ko na lang FRIENDS.

Yes. Friends.
I got the image in Yahoo!

I like them because they let me show the true me. YUNG TOTOONG FRIENDS AH. Sa panahon ngayon mahirap makahanap ng mga tunay na kaibigan na tatanggapin ka kung sino ka man and yung makakasama mo sa mga bagay na parehas kayong nag-eenjoy. A little trivia: I don't have a bestfriend. :)

Day 7 - Your opinion on cheating people

For me, when you cheat on a person, hindi naman talaga sila ang niloloko mo, kundi ang sarili mo. Siguro nga sa umpisa, akala mo ikaw ang nakalamang or naisahan mo sila. Pero on the other side, sarili mo ang kinukumbinsi mong naloko mo sila. Kalimitan sa mga taong ganito ay unsuccessful. They may seem very happy pero on their inner being, hindi. May bagay na kulang. At naniniwala rin ako sa kasabihang, "Walang manloloko kung walang magpapaloko." Masakit sa pakiramdam ang maloko and I'm sure na halos lahat ng tao, ayaw maransan ito, so anong sense para manloko/makaisa/makalamang ka sa iba? Nadadagdagan ba pagkatao mo? HINDI. Nabawasan pa nga lalo.

Day 8 - Something you're currently worrying about

Entrrance Exams

UPCAT
Got the image from Google Images

ACET
Got the image from Google Images

Don't get me wrong. Syempre lahat ng entrance test kinakabahan ako. Pero the UPCAT and ACET are different from the other entrance tests. Pangarap ko talagang makapasok sa Unibersidad ng Pilipinas (Sino ba namang hindi?) at Ateneo de Manila University kaya sobrang nagwoworry ako about sa kanila. Pero I'm hoping for the best. [I also believe na wala sa university yung pagiging matagumpay mo sa buhay, nasa iyo yun. Pero like what I said, I'm hoping for the best.]

Senior Year

Graduation
Got the image from Google Images

More like naeexcite. Siguro mas appropriate kung nilagay ko rito, college. Kaso masyado pang matagal yun. Pero I'm hoping na ang last year ko sa MaSci ay maging exciting, mas madami akong matutunan and be a better person that I can be. Ang graduation. YAY.

Philippines

Philippines
Got the image from Google Images

Yes. I worry about the Philippines. Mula sa mga taong nagpapatakbo, sa mga simpleng mamamayan hanggang sa environment natin. Philippines is a land of promises. Sana hindi lang promises. Napakayamang bansa ng Pilipinas, mula sa natural resources, sa talino ng mga tao hanggang sa mga masisipag na mamamayan. Siguro ang kulang lang sa nakararami ay yung disiplina. Kailangan na kailangan yun upang mapaunlad ang sarili mo at kapag napaunlad mo na ang sarili mo, susunod na ang pag-unlad ng bayan mo. At kulang din sa iba ang pagmamahal sa sarili niyang bayan. Nag-aalala ako dahil darating ang panahon na magkakapamilya rin ako at sa pagdating ng oras na yun, ang mga anak ko rin ang makikinabang o mahihirapan sa mga bagay na mararanasan nila rito sa ating bansa. Naniniwala akong kayang kaya ng Pilipinas na makipagsabayan sa mga First World Countries. KUNG MAGTUTULUNGAN LANG ANG BAWAT ISA.

Youth

Youth
Got the image from Google Images

Gasgas na siguro para sa iba ang katagang sinabi ng ating pambansang bayani, "Ang kabataan ang pag-asa ng bayan." Pero para sa akin, hindi pa. Naniniwala akong malaki ang maiaambag ng henerasyon namin ngayon, kung. KUNG.. matutuwid lamang ang landas ng iba sa amin. Kung mabibigyan ang bawat isa sa amin ng karapatan na malasap ang dekalidad na edukasyon. Kung ang bawat kabataan ay may mga pamilya at magulang na tunay na gagabay sa kanila. Kung ang bawat isa ay humihingi ng paggabay at may takot sa Maykapal. Nag-aalala ako sa nakikita ko sa paligid ko, sa kinahihinatnat ng mga kabataang kasingedad ko lang o di kaya'y mas bata pa sa akin. Alam kong they deserve a better life and they could be a better person if they were given enough chance. Maswerte ako dahil may natatawag akong pamilya, nakakapagaral ako sa isang prestihiyosong institusyon, may sariling damit at tirahan ako. Nakakakain ako ng tatlong beses sa isang araw. At minsan, nakukuha ko pa ang gusto ko at ang luho ko. ANG SWERTE KO. Pero paano yung iba? Paano?

Got the images from Google Images

Kaya pa natin to. Kaya pa.

30 day challenge // 5th day

2011-05-29T15:53:00.002+08:00

Day 5 - 5 things that irritate you about the opposite/same sex

Hmmn. Let's see.

1. Pa-star/ Ms./Mr. Know-it-all

May mga taong gustong tumulong sa isang bagay and magpakitang gilas. Sa totoo lang, okay lang naman talaga yung mga ganun eh as long na hindi ka nagmumukhang papansin or paepal. Yung tipong wala kang inaapakang tao. Sino ba namang may gusto sa isang taong know-it-all ang drama? Kung may alam kang isang bagay na sa tingin mong makatutulong sa isang activity or something, say it in a nice way na hindi ka magmumukhang mayabang. At isa pa, wala naman sigurong masama na pagsalitain mo yung mga taong nakapaligid sa'yo diba?

2. Ms./Mr. I-want-attention

Medyo kapareho lang 'to nung nasa number one. Ito yung mga taong nakakainis talaga. Example, yung mga taong nagpapalit lang ng display picture for the sake of likes. Wala akong pinepertain na tao ah. Pro kung iisipin, wala ka namang makukuha sa mga likes na 'yun eh. Namemeasure ba nun kung gaano karami ang true friends mo? They keep on posting beautiful or whatever you call those pictures para lang magkaroon ng like. Madaming examples pa ang pwedeng ibigay dito sa item two. Yung iba, tinatawag silang papansin in short pero guys, there are still a lot of time to change this attitude. You don't need to exert effort for people to notice or like you.

3. Insensitive
Most of the time, kapag insensitive ang isang tao nagiging irresponsable siya sa mga bagay na sinasabi at ginagawa niya. Nakakasakit na nga, nakalagpas na sa limits pero hindi pa rin namamalayang nakakaoffend na ng mga tao sa mga binibitiwan salita, mga ginagawa mo at pinapakita mo sa mga tao. Hindi lang sa'yo umiikot ang mundo. Kailangang makiramdam sa paligid para maiwasan ang misunderstandings at pag-aaway. At kung hindi mo talaga kayang makiramdam, kahit mag-ingat na lang sa mga bibitiwang salita at mga bagay na gagawin.

4. Backstabber
Kailagan ko pa bang iexplain 'to? :)) ALAM NIYO NAAA~

5. Overpossessive
May kakilala ako, may gusto siya pero hindi siya gusto nung taong yun. Nagagalit siya kapag nagtetext siya tapos hindi siya nirereplyan. And minsan, ang masama pa ay yung taong nagugustuhan niya kasi may kachuchu nang iba. Parang, ano baaaaa. Kapag nagkagusto ko ba sa isang tao, kailangan in return, magugustuhan ka rin niya? Hindi naman diba. Pero alam niyo, guilty ako rito minsan. HAHAHA. Kaso hindi naman in terms of lovelife. Sa friendship naman. :D Minsan talaga dumarating yung panahong nagseselos ako sa iba kasi hindi naman maiiwasang magkakaroon din sila ng ibang circle of friends. Pero oh well, di ko naman sila pwedeng pigilan na makipagkaibigan sa iba. So, natutunan ko na lang ding makimingle sa ibang tao and isiping magkaibigan pa rin naman kami and wala namang nawala. HAHA Right?

So there. Ang dami-dami kong sinabi. Sorry na~

I got this from Tumblr

2011-05-29T01:37:00.001+08:00

Plug in your birthday and see what this chart says about you.

Hearts live through emotions and relationships. These are the children of the deck, often maintaining a youthful exuberance even into later years. The positive Heart is friendly and affectionate; the negative Heart is self-indulgent or flirtatious. Hearts excel in people-oriented careers. They make good nurses, teachers and counselors, as well as artists and musicians.

Clubs are creative and experience life through talking and learning. As the students of the deck, Clubs are curious, always thinking, and love to talk, read and teach. The positive Club is brilliant and well-informed; the negative Club can be a dishonest know-it-all. Great careers for Clubs include teaching, writing, law and journalism.

Diamonds are on the planet to clarify values. Diamonds like to spend money and like nice things. As the adults of the deck, Diamonds can’t stand being told what to do. Diamonds on a positive path are generous and philanthropic. The negative-minded Diamond can be greedy or miserly. Careers for the diamond person include banking, investing, politics, retail or merchandising, producing and big-business.

Spades are confident, strong-willed and wise. Even when they are young, Spades will often act more mature than their age. These are the workers of the deck. Spades are more interested in doing their jobs well than talking about them or becoming too emotionally involved with others. Spades can be stubborn and don’t like it when others try to control them. Spades find satisfaction in careers in construction (building), broadcasting and health care. And, as the symbol of “transformation,” Spades can also be successful in industries that deal with death or dying, and mysticism.

The numbers

The “odd” (active) numbers represent a person who is restless, on the go, and thrives on change.

The “even” (receptive) numbers are balanced and logical, attracting things and people to them.

Ace (One) is ambitious, active and driven. You are a self-starter who is excited to experience all that life has to offer. As a “One,” you may sometimes appear self-centered.

Two is sensitive, logical and comfortable in partnerships because you enjoy having someone to talk to, or bounce ideas off of. Avoid being insincere or becoming too dependent on the opinions of others.

Three is curious, restless and enjoys trying new things. You are extremely creative, so channel your gifts in a positive way to avoid worry and indecision.

Four is fortunate, organized and efficient. You are a hard-worker and good at bringing people and plans together. Avoid stubbornness or being small-minded.

Five is adventurous, restless, and hates routine or anything that limits your freedom. As a “people person,” you are comfortable around all kinds of personalities. Learn to commit.

Six is easygoing, peaceful and fair. You prefer to avoid confrontation, but won’t hesitate to stand up for what you believe in. Avoid stubbornness or falling into a rut.

Seven is the most mystical of all numbers. You have a mental sharpness that, when combined with your intuition (hunches), will serve you well. Have faith that you are being guided. Avoid being indifferent or skeptical.

Eight is the number of power and abundance. You enjoy attention and have special talents in the area of your suit (Hearts — charm; Clubs — knowledge; Diamonds — leadership; Spades — wisdom). Avoid power struggles.

Nine is intelligent and happiest when you give in and are willing to let go. Beware of being too overbearing, stingy or bullying.

10 is ambitious, capable and confident. You like to do things in a big way and may be obsessive or take on too much responsibility.

The “faces” are natural leaders who need to be respected. Even the Jacks, who may be less mature and serious than the King and Queen, need their talents to be recognized.

Jack is clever and playful. This youngest member of the royal family is creative and charming. There may be a tendency to stretch the truth or avoid responsibility.

Queen expresses power and leadership with compassion. Just as powerful as a King, you enjoy pleasing and taking care of others. Beware of being too demanding.

King is a natural leader. Authoritative, powerful, and wise, you prefer to do things your own way. Use caution when it comes to being too pushy or dismissive of others.

Joker is the wild card! A sneaky trickster who can take on the personality of any card in the deck, but most often acts like a Jack. Dec. 31 is the only day of the year that’s linked to the Joker. People born on this day cannot be read using this system.

WHY DO I FIND THIS ACCURATE? Hahahaha. How's yours?

30 day challenge // 4th day

2011-05-29T00:13:00.001+08:00

Day 4 - What you wear to bed

Hindi naman kailangang maging glamorosa 'pag natutulog. Madalas mas pinipili kong maging komportable talaga sa suot ko. Gusto ko kasi malamig sa pakiramdam. So, super maluwag na damit pantaas and shorts lang. Minsan, pajamas. Depende sa mood. :-bd

DAY 4 doneeee~

30 day challenge // 3rd day

2011-05-27T20:16:00.003+08:00

Day 3 - What kind of person attracts you?

Iaassume kong ang pinaguusapan dito ay opposite sex. :D

Physically:

Ang unang unang unang tinitingnan ko sa isang lalaki ay ang kanyang ngipin. Yes, ngipin. Sobrang naaattract ako sa taong ang ganda ng arrangement ng ngipin tapos parang ang linis linis. :D Gaya neto:

Nakakaattract yung mga ngiping ganyan oh. :)
(I got the picture in yahoo.)

And mga magagandang mata. 'Yung tipong nangungusap ba. Hahaha kidding. Pero yung mga matang mapupungay. Haha. Katulad nito:

I am melting. :">

Hahahaha. Yung mga ganun. And syempre, panalo kung matangkad. Tapos yung malinis tingnan. Yung tipong pagtingin mo pa lang, feeling mo ang bango na. AND YUNG SMART TINGNAN. Yun talaga ang nakakahatak ng atensyon. :)

Personality:

Attracted ako sa taong may sense of humor at makakausap ko ng tungkol sa kahit anong bagay. Mapa-seryoso man, joke man or kahit ano. Pero mas okay kung makakausap ko siya intellectually about certain stuffs. Madalas akong maattract sa mga taong matured mag-isip. Parang kuya ba. Hahahahaha. Wala kasi akong Kuya eh.

Dagdag points ang mga taong talented. :-bd Pero ang pinakaimportante sa lahat, dapat maprinsipyo, may isang salita at yung mabuting tao. :) Sino ba namang ayaw? Yun yung mga bagay na dapat madevelop ng bawat tao mapa-babae man o lalaki. :D

Uso yung mga ganitong tanong sa mga slumbook dati eh. At kung tinanong ako ng ganito 2, 3 or 4 years ago, hindi yan yung mga isasagot ko. Malamang, ang sagot ko lang gwapo, okay na ako. Pero ngayon, it's more than that. (Labas ang kaplastikan, SINO BA NAMANG AYAW SA GWAPO DIBAAAA?) Hahahaha.

So there, may ipapakilala ka ba? Jokeeee~

30 day challenge // 2nd day

2011-05-26T22:27:00.003+08:00

Day 2 - How have you changed in the past 2 years?

I have changed a lot. Really. I was an incoming sophomore last 2 years and now, I only have few more days in high school. Aside from the fact that I grew 2 years older, I could say that I really changed. So let's put it this way.

Physically:Yeap. Sobrang laki ng pinagbago ko. Medyo payat pa kasi ako dati. As in siguro mga 45-50 lang ang weight ko nun. Pero ngayon, sorry, confidential na. HAHAHAHAHAHA.

2 years ago
Last March
Oh diba, ang laki ng difference. Haha. NAPAKALAKI.

Personality/Attitude: Malaki rin ang pinagbago ko. Natuto akong makitungo sa iba't ibang klaseng mga tao. That's one thing that MaSci offers us. 'Yung matutong makisalamuha sa iba-ibang uri ng mga tao kada taon. Habang lumilipas, matututo ka ring mag-adjust sa environment. :D

Points of view and the way I think: Masasabi kong nag-mature talaga ako during the past 2 years. Syempre, sa tulong nung mga taong nakapaligid sa akin, tapos yung mga bagay na nakuha at nakamit ko, yung iba't ibang experiences na naranasan ko for the past two years, malaki talaga ang naitulong nila sa akin.

Interests: Naging fond ako sa books ngayon. Thanks to Mr. Francis Kong who taught me that you should not stop learning and one way is by reading books. My mom even told me, "Mas okay nang pumasok ka sa isang bahay na may napakaraming libro kahit na konti lang ang gamit kaysa sa isang bahay na punung-puno nga ng mga decorations pero walang ka libro libro." And mas nagugustuhan ko na rin ang mga usapang political and about current issues/events na nakakaapekto sa buhay natin. Gustung-gusto kong makipagusap sa mga taong nakakasabayan ko sa pag-iisip, mapaseryoso man o kalokohan.

To sum it up, the Clev two years ago is so different from the Clev today. Sobrang laki ng ipinagmature ko ngayon kesa dati. Natutunan kong ivalue kahit yung pinakasimpleng bagay. Lumaki ang mundo ko and circle of friends. I realized that prioritizing is the most important thing and dapat kang matuto sa decision making. Natutunan ko ring hindi lahat ng taong nakangiti sa'yo ay mga kaibigan mo talaga. Minsan, ngiting aso lang yung mga yun. Nalaman ko ring mahirap palang makahanap ng mga tunay na kaibigan sa panahon ngayon at dapat kang mag-ingat sa lahat ng bagay na gagawin o sasabihin mo man. You should be responsible of your self.

Madami akong naranasan at nakilala for the past two years na nagmould sa akin sa kung ano ako ngayon. Sumaya ako, nadapa't nagkamali, bumangon at nagpatuloy sa buhay. Sabi nga ni Bob Ong (non-verbatim), "Kahit na anong desisyon ang gawin mo, magpapatuloy at magpapatuloy lang ang buhay. Hindi ito titigil para sa'yo." 2 years lang pero madami nang nangyari. Paano pa kaya ang mga susunod na taon?

Napakaexciting talaga ng buhay no? :D Kaya ang sarap sarap mabuhay eh. Hindi mo alam kung saan ka dadalhin nito at kung ano ang susunod na kahaharapin mo. Pero anyway, isa lang ang maaassure Niya, mahirapan ka man, you'll surely enjoy along the way. Live an imperfect but a happy life! :)

CHEERS FOR THE BEST LIFE YOU COULD EVER ENCOUNTER! \:D/

30 day challenge // 1st day.

2011-05-25T01:29:00.004+08:00

Some of my friends did this challenge because of boredom. Para mabawasan ang kaboringan ng summer. Medyo late na ko na nga siguro isstart ang challenge na 'to kasi in 2 weeks, opening of classes na. Feeling ko, I wouldn't have enough time para magawa 'to, pero let's see. :D I'm not doing this because I'm bored, feeling ko kasi masaya magkaroon ng ganito. And this might help for making my site alive. Haha. Okay, too much explanation. So, here's the 30 day challenge:

Day One // Weird things you do when you are alone

1. Daydream (If you consider this as a weird habit.)
Yes, actually, kahit hindi ako magisa ginagawa ko pa rin siya. Mahilig akong mag-isip about the future and madalas sa mga 'yun, sinusulat ko kung saan-saan.

2. I remove all the things inside my closet and I rearrange them.
Trip ko lang tingnan lahat ng mga bagay sa loob. Tapos aayusin ko sa ibang tema na naman, then ibabalik ko na.

3. Paulit-ulit kong binabasa 'yung "precious" messages na nakasave sa phone ko.
Yeap. Ang sarap kasi balikbalikan yung mga simpleng salitang nagbigay sa'yo ng courage. Yung mga friendly messages na nagpagaan ng loob mo at nakapagpatouch sa'yo. Yung mga messages mula sa mga unexpected na mga taong nagcacare rin pala sa'yo. Mas masaya siyang gawin kapag malungkot ka.

4. I evaluate my self.\
Okay, mahirap siyang iexplain. Haha.

5. I play and play and play.

THE END.

Hahahaha. Yes, I know, I AM WEIRD. Eh anong magagawa ko? Nageenjoy akong gawin 'to kasama ang sarili ko. :D

Friends are the ones who stab you while you are looking.

2011-05-23T22:46:00.003+08:00

Madami akong gustong ikwento pero hindi ako makahanap ng time para magkwento. And 'pag may time na naman magkwento, nawawala na yung enthusiasm kong mag-type.

Pero bago ang next post, syempre ito muna. Kahapon ko pa binabasa yung Three Little Things on life on love on laughs ni Francis Kong. Actually, this is the third time na nabasa ko yung book na 'to. I bought this in Baguio during the National Leadership Training for Supreme Student Officers (NLTSGO) last year. Naengganyo akong bilhin 'to dahil napakaawesome na speaker ni Mr. Kong. If you want to know more about him, you may visit this page: Francis J. Kong or this one too: FJK Site.

So, as I was saying, the book's cool and you will learn a lot from it as a leader, as a businessman or as a simple person only. There are 2 chapters in the book and each chapter contains different sub-chapters (or whatever you may call it). Pero, theres's this sub-chapter na ang sarap balikbalikan. I could really relate and I'm sure lahat sa atin, makakarelate talaga dahil bawat isa sa atin, kailangan nito. FRIENDS. Gusto ko talagang i-share 'tong part na 'to:

Raymond Beran, in Bits and Pieces, asks the question: What is a friend?

He says that friends are people with whom you dare to be yourself. Your soul can be naked with them. They ask you to put on nothing, only to be what you are. They do not want you to be better or worse. When you are with them, you feel like the prisoner feels who has been declared innocent. You do not have to be on your guard. You can say what you think, as long as you believe in it.

Friends understand those contradictions in your nature that lead others to misjudge you. With the you breathe freely. You can be up-front with your little vanities and envies and hates and vicious sparks, with your meanness little streaks of meanness and absurdities. And by opening them up to your friends, they are lost, dissolved in the wide and white ocean of their loyalty. They understand. You do not have to be careful. You can abuse them, neglect them, tolerate them. Best of all, you can still keep them. It does not matter. They like you.

Friends are like fire which purges to the bone. They take you wholesale. You can weep with them, sing with them, laugh with them, and pray with them. Through it all - and underneath - they see, know, and love you. What is a friend? Just one, I repeat, with whom you dare to be yourself.

Gustong gusto ko 'tong parteng 'to. Hihi. Napakalaki ng mundo no. Pero alam kong hindi naman imposibleng makahanap ng ganito. Nakakita na nga ba ako ng ganito? Nakakita na nga ba ako/ikaw ng isang taong napakagenuine ng pagmamahal sa'yo bilang kaibigan? Yung tipong kapamilya na ang turing sa'yo? Yung taong mapagkakatiwalaan at maaasahan mo no matter what happens? YUNG KAYA MONG MAGING IKAW? Nakakita na nga ba tayo? :D

Based on your own definition, ano nga ba ang isang kaibigan?

As iron sharpens iron, a friend sharpens a friend.

Simpler is better.

2011-05-07T02:37:00.008+08:00

Isang oras at labinglimang minuto ang nakalipas after ng May 6, 2011. Haha. Fun day. Review day. Pahinga day. Well, actually, typical day lang talaga siya. Naging awesome dahil awesome ang mga taong nakasama ko ngayong araw. I started the day at 6:45 AM. It was kinda late. Nakaalis kami ni Papa ng bahay nang 7:15 and I arrived at Nucleus by 7:40. :-bd Pagdating ko sa room, eto ang scene:

*Meryl at the door*
Me: *tingin kay Meryl*
Meryl: Pakitawag naman si Marvin.
Me: *pasok sa door* Ma...
HERTZ: WOAAAAAAAAAH. O____O SSG!
Me: :-? HAAA? What? =)))

Kakastress yung reaction nila. =)) Blahblahblah. Kwentuhan after. Tapos tadaaa, as what the title states, Language Proficiency yung subject namin kanina. IT WAS FUN. REALLY FUN. We have an awesome teacher and he is Teacher Brian. =))) So nagpakilala siya, sabi niya.

"I'm teacher Brian. I am a graduate of University of the Philippines Diliman and I teach at La Salle Greenhills."

Medyo late siya pero ayos naman. Haha. Tapos, ang dami niyang quotable quotes. Magaling siya, and he's so humorous. May naging 'issue' kasi nung mga first meetings noong review so sabi niya:

"(non verbatim) Guys, the motto of UP is short and simple. It's Honor and Excellence. Before being excellent, you need to be honorable first. Because honor comes first. And your scores here won't affect your UPCAT grade. The thing that will matter is how good you'll do during the actual examination."

First part of the test was vocabulary. 20 items. Nasabi ko sa sarili ko, "Ang bobo ko pala sa English, and onti ng words na alam ko." Hahahaaaa. Oh well. Habang nagdidiscuss, nagbibigay ng sample sentences si Sir para maintindihan namin. Hahaha. And sabi niya pa,

"(non verbatim) Oh my. We're going to have fun. You see, LP's easy right? And I think, you'll learn a lot of words today. By the way, try using those words when you're talking to your teacher, you'll get high grades! Or if you wanna amaze your classmates."

I'll give you one example:

You're impalpable!

There's this word which Sir Brian kept on saying. =)))

SB: Guys, what the meaning of sinecure?
Hertz: *silence*
SB: It's not a tagalized form of secure ah! What are you thinking? Like, 'Sinecure ko siya.' or 'Sinecure ko yung door.'
Hertz: *tawa*
SB: Sinecure means doing something with no effort.

"More words, more fun right?"

After checking our answer sheets, we had some lessons. As in parang lessons lang sa classroom. We had our groupings and presentations. Sabi ni Sir (non verbatim): Guys, present your sentences creatively! My life has been boring for years 'coz I don't have any lovelife. So make your presentation fun and not boring. So groupmates ko sina Kenneth Panget :P and Marvin Olan. hahaha. Wala, cool yung presentation namin eh. Interpretative. :-bd We presented rules 14 and 15.

*Someone wants to be called handsome.
*Everybody wants to be loved.
*Many are called, few are chosen.
*Both of them know how to swim.

Just imagine how Kenneth interpreted those sentences! =)) Tapos may isa pang pinagtatalunan. :))

Two kilometers (is, are) needed to be run.

Two kilometers of the road (is, are) not yet done!

So nag-eexplain si Daniel about dun. "Because Sir, blahblahblah, it was done today. blahblahblah". Teacher Brian interrupted him.

SB: So if it was done yesterday, what is it?

So ang dami kong kwinento diba? =)) Hindi halatang nag-enjoy ako sa class niya. I'm glad na siya pa rin ang magiging teacher namin sa LP 2. Awesommmeeee. \m/ After the review, nag-lunch kami nina Yarrreh. >:D< Then happy hour sa Starbucks. Hahahaha.

At the end of the day, madami akong natutunan at nag-enjoy ako. Pero bukod sa Honor and Excellence, isa pa sa pinakagusto kong sinabi ni Sir about sentences is

"Simpler is better."

Wala lang. It applies not only in sentences but also in life. I can't wait for Monday! LP2 here I comeeee. =))

Walang katapusan

2011-05-06T01:19:00.002+08:00

Lumipas na naman yung isang araw.. Nag-umpisang maayos tapos ngayon, nagtapos ng masalimuot. Oh well, ganun talaga. Pero let's look at the bright side, nag-ice cream kami ngayon. Cookies and Cream. =P~ Oo na, ako na ang mababaw ang kaligayahan. Mas okay na yun, kesa sa isang taong patuloy na naghahanap ng dahilan para maging malungkot kahit na madaming dahilan naman para sumaya. :D

Speaking of kasayahan, isa sa mga taong naging dahilan para maging masaya ang linggo ko ay ang,

Electrophoresis Group. <3

L-R: Kasandra Isabel, Jen Adrian, Jeanky Rose, Eric James, Cleverlyn

Halos 8 oras ko silang kasama kahapon. Advanced celebration kasi ng birthday ni Jeanky Rose Gel. :"> Supposedly, lunch lang talaga. Tapos naisipang mag-rockband. Sobrang pinilit nila akong kumanta, pero syempre, wala talaga. Sabi ko kasi ayaw ko pang magunaw ang mundo. =)) Tapos after ng rockband, nag-stay kina Jen. Ang sarap sa pakiramdam nung tipong wala kayong masyadong mapagusapan pero comfortable pa rin kayo, yung hindi kayo nakakaramdam ng pagkabagot sa isa't isa. :D Sa sobrang wala kaming pake sa oras, alas-sais na nung mapansin namin. Haha. Dapat uwian na, pero sabi ni Eric, libre na raw niya ang dinner, so gooo. (Takaw talaga.) Almost nine na nung makauwi ako, pinagalitan ako syempre. :))

Mama: Anong klaseng lunch yan? Yan ang pinakakaibang lunch na narinig ko, umabot hanggang gabi!

Pero ayun, masaya pa rin ako kahit na napagalitan dahil alam kong minsan lang mangyayari yung mga ganitong pagkakataon. Lalo na next year, magkakaiba na kami ng sections so medyo mahahati na yung time namin.

Ngayong araw, walang masyadong produktibong bagay na nagawa. Pero sinamahan ko si Mother Dearest na mamalengke. Hoho. And may nabasa akong isang link na bigay ng isang butihing kaibigan. Nakakaaliw pero nakakaewan at the same time. Anong blood type mo? Gusto mo ba ng healthy diet? Haha. Nakakaapekto raw kasi ang blood type sa metabolism ng isang tao. Anong diet ang bagay sa blood type ko, which is type A? Vegetarian diet. Anak nggg -____-" Lahat ng pagkaing gustung-gusto ko, bawal pala sa akin, I mean, di pala healthy para sa akin. Kaya pala kahit anong exercise ko, nahihirapan akong pumayat. After kumain, naghugas ng plato tapos may mga nangyari na hindi na dapat pang banggitin. HAHAHAHAHAHA.

At ngayon, kasalukuyang ala-una kinse na at gising pa rin ako. Maaga pa kaso may review ako bukas. :| Language Proficiency. Isa sa mga bumubuhay sa summer ko ay ang pagrereview. Pagpeprepare for College Entrance Tests. Nag-eenjoy ako. Haha. Kasi hindi nagkakaroon ng boring na araw ang summer ko, di gaya dati. At isa pa sa mga "nagpapabusy" ng summer ko is Research. Hay. Madalas, naiisip kong bitiwan na lng eh. Kung hindi lang para sa school. =))

Ang random ko na, wala nang katuturan mga sinasabi ko, may pasok pa ako bukas, este mamaya. Bye! Gnyt.

I am back

2011-05-03T22:59:00.002+08:00

And oh yes, I am back after a yearlong leave from blogspot. =)) I'll try to maintain this again and I really miss blogging. This might be the place where I'd share my thoughts about certain issues, myself and about random stuffs. :)) Well, my hopes are up for this year for I know this will be a fruitful year of memories and experiences like 2010. :D I guess, this is a very short post for now, I have nothing to say anymore and I'm not yet in the mood. HAHAHAHA. Okaywhtvr. :D

Bye for now! :)

Stressful week. SUPER!

2010-02-12T22:44:00.000+08:00

Super stressed. Stressful week nga 'di ba? So isa isahin pa natin? Sige.

MONDAY -- uhh, stressed sa Beauty && The Beast. Tae. Nakakainis na during that time kasi parang alam mo 'yun, parang wala talaga silang pakialam. Tapoooos, ugh. Nakoooo. Ano pa ba mga nangyari rito? Di pa masyado stressed dto eh.

TUESDAY -- So vacant for 4 hours 'to. Dun sa 4 hours na 'yun, wala pa rin silang nagawa. How great isn't it? Hindi ko alam kung dapat pa ba akong matuwa o maging kampante nung mga panahong eto eh. Parang, duhh, 1 week na lang.

WEDNESDAY -- Wala ako sa klase simula 7 hanggang 3. Pumunta kami sa Green Film Festival sa SM Manila. Kami ang nagbukas ng SM. :)) Pero apat na oras ulit silang vacant, pero tanaaaan! Wala pa ring nagawa. Oh well, that's life. Ayaaan na. Dito na nag-umpisaaa. Narealize ko na may isa kaming maling bagay na ginawa. So ayuuun, inopen ko kay Mam. Perooo may malaking twist na nangyarriiiii. Mali ang inakala kong date. Super maliii. Maling maliii. Which is kinakahiya ko. Kasi parang ugh, iba ung lalabas. Mga gnun. Akala ko okay na nung gabi. Akala ko makahihinga na ako ng maluwag. Hindi pa pala.

THURSDAY -- .Eto na talaga. Big twist. As in BIG TWIST. Inopen ko na sa kanila yung mga napag-usapan namin ni Mam. And BOOOOOOM! Nalaman kong mali ang akala ko. Kinuha ko ang decision nila kung ano ang balak naming gawin and nagkasundo na umamin na. And there, the big decision was done. Nung una, super iyak ako kasi natatakot ako sa magiging reaksyon ni Mam. Wuuu. Pero hardcore, ayos lang daw. Atleast we'r honest enough to tell the truth. Nahihiya lang talaga ako sa sarili ko. And ayun, bbye Beauty && The Beast. But I think, we made the right decision. Mas mahirap magpatuloy ng isang bagay na hindi patas ang laban lalo na kung alam niyong kayo ang nagkamali. Anyway, babawi na lang kami.

FRIDAY -- Ohhh. Eto rin, isa pa 'to. Ayokong tumakbo. Pero gusto ko. Gets mo ba? Pero wala eh, nandito na. Ayaw man ni Papa, wala. Ewan. Parng may gusto talaga akong gawin para sa school natin. Nakakatense nga lang. Kasi alam mo 'yun, alam kong matindi ang katapat ko. Go Babes Razz! Bahala na. Khit siya naman ang manalo, I know, kaya niya. Diba Babes?

Kuhanan rin ng card. Ito pa, nakakadepress. Paano ko ieexplain na may 86 ako sa parents ko? Eh alam ko nmn na uhh.. nevermind. Wala na rin naman akong magagawa. :|

Perooo waaaaait. Nakakatuwa talagaaaaa. :"> Kinikilig ako parang timang. Kasi pauwi na ako. Pero dumaan muna ako sa dati kung school para tingnan kung nandun ung Pinsan ko. Baka kasi mamaya sarado ung bahay namin pag-uwi. BOOOOM! Haha. May nakasalubong ako. Sabay alok pa ng Stick-O sa akin. :))

Clev: *naglalakad na parang walang patutunguhan kahit na alam kong sa bahay namin ako pupunta. tapos biglang may nakitang parng kilala niya, eh malabo mata*
A: *nakatingin. nakaturo ung Stick-O, inaalok si Clev*
*tapos nagkalapit na*
Clev: Akala mo tatanggihan ko ah, kukunin ko 'yan, nagugutom ako eh. :))
A: Pupunta ka?
Clev: Sa school. Tining....
A: Hindi ko tinatanong kung san ka pumunta. Ang sabi ko, kung pupunta ka.
Clev: Pasensya naman. Hindi ko alam eh. Nahihilo ako super. Titingnan ko na lang.
A: Ahh. Pumunta ka na.
Clev: Titingnan ko nga. Bahala na.
*usap-usap. may good news. super saya ni clev. :))*
Clev: Sige na. Bbye na.
A: Sige, Bye. Ingat.

Tapos ayun,. lakad ulit. Pero super bagal. Kasi parang ewan, gusto ko mag-isip-isip. Magmuni-muni. Ayoko pang umuwi. Tas nagulat ako, may pumupukpok ng papel sa ulo ko. Sabay tingin ako sa likod, sisigawan ko sana. :)) Tas pagtalikod ko, ayun, sya ulit. :)) Oh, natuwa na naman daw ako. :"> Naglulumandi,. Amp. Bumalik siya run sa pupuntahan niya, eh same way ng pauwi sa bahay. Kaya kasabay ko na rin siya. Grabe, ang tagal na rin after nung huli naming pag-uusap ng gnun. Hayy. Imissyooou. :|

Masayang natapos ang araw. Matatapos pa lang pala. Well, bahala na sa Monday. :)) Please pray for me. Na sana bigyan ako ng guidance ni God. Thank you.

Ingat. God Bless! :)

Ako ang may pagkukulang. :|

2010-01-29T22:16:00.001+08:00

Another week has past. Another week that I have conquered. Conquered with fear and unsureness. Hell week was done. Checking of Periodic Answer Sheets on going. Some results of the exam was a bit depressing. Some are fine. :|

So, during this week, ano nga ba ang mga nangyari? Monday, Tuesday && Wednesday was scheduled for the Periodic Exam. Nakakatakot. Nakakakaba. Ewan ko. Nakakatakot kasi baka bumagsak ka sa mga exams. Nakakakaba kasi alam mo 'yung feeling na baka mamental block ka o 'di kaya 'yung mga pinag-aralan mo, hindi kasali run sa ibibigay. :| ugh.

Biology, English, Filipino and MAPEH are the subjects during Monday. Biology was like -- "Ano 'to?! Hindi ko napag-aralan 'to! Shocks! God ikaw na lang bahala." MAPEH was like -- "WAIIIIT! Nabasa ko 'to eh! Gahd! Ano nga ba 'yun?!" Pinoy was like -- "Okaaay. Bahala na." English was like -- "Parang ang dali ng test? Sana mataas makuha kong grade/score." Medyo-medyo ang first day of examinations.

Social Studies, Geometry, Computer Science and TLE were on the second day of the PT. Medyo confident ako sa SS kasi alam ko na 'yun ung tinutukan kong subject. Geom, medyo madali siya compared sa inaakala ko. I hope na magkaroon ng mataas na score. CS was supposed to be taken that day but UNfortunately, wala 'yung mga test papers sooo.. wala. TLE, madali siya! Kapag ngreview ka. Pero kinakabahan talaga ako sa kalalabasan ng instrumental test namin. Mali 'yung nagawa kooo. :|

Laaaast Day! Research, Computer Science, Intermediate Algebra and Values Education. Nung nakita ko 'yung Res, mej nabaliw ako at nabangag. Sa ComSci rin! Gahliii. Sa IA?! Hindi na ako umaasang makakakuha ng mataas na grade. :(( at sa Values? Eto na, nakakatawang isipin pero dito ako NABALIW! Third day of the examination was hell! Nakakabaliw.

After that, nagkausap-usap ang Marconi na pumuntang Intramuros. I tried to enjoy the company, pero prang kulang talaga. And I think, hindi na maaayos 'yung nasira. :| Ugh, well, nevermind. So after a long time ng hindi ko pagkukwento, well, tadaaa! Nagbago si Clebb. As what many people say, malaki ang pinagbago ko.

Pagbabago? Epekto ng isang bagay. Resulta sa ibang salita. Indeed, I've changed. Hindi na ako ganoon kadaling magtiwala. Hindi mo na ako makakausap ng deretsong purp joke. Moody na ako. Madami, malaki ang nagbago sa akin. At alam kong malaki ang problema ko.

This day is the Fourth Anniversary of my family. World Shakers family. Dito ko nakita ang ilang taong pwede kong mapagkatiwalaan. Dito ko nakilala ang taong minamahal ko hanggang ngayon. At higit sa lahat, dito ko nakilala ng tunay ang Panginoon. Madalang na akong makaattend ng services, siguro dahil na rin sa pang-uusig, kulang sa time at ....

Masaya, madaming ngyari. Madaming mga bagong kabataan, mdaming mga bago na hindi ko na alam dahil sa matagal kong pagkawala. :( Ako ang nagkulang. Hindi Siya. Alam kong matagal na Niya akong tinatawag pero ako ang may ayaw. Nawalan na ako ng kalakasan. Unti-unting nababawasan ang desire ko. During the Service nga, as in wala. Wala akong naramdaman na kahit ano. KAHIT ANO WALA. :((

Ano bang problema ko? Well, hindi ko rin alam. Malaki ang problema ko, alam ko. But specifically, hindi ko alam ang problema ko. Alam kong lahat sa inyo ay hindi ako maiintindihan. At kung may makakaintindi man sa akin, maraming salamat. Sana, maging maayos ako. Alam ko namng magiging maayos ako eh, hindi ko lang alam kung makakabalik pa ang dating Clev.

Pasensya sa sinayang kong oras niyo. Salamat friends.

Ako ang nagkulang.

Ako ang may pagkakamali.

Ako ang may problema.

Ako ang dapat sisihin kung bakit ako ngkakaganto.

Photo posts. :) Part 3.

2010-01-17T18:17:00.003+08:00

Uhh, ung mga photos pala, sorry. Kinuha ko lang sa mga nadaanan ko. Hindi na ata ako nakapagpaalam. Sorry tlaga. Ang kukyut kasi eh.

Wee. Ang cute ng message. May mga ganito pa rin kayang kaibigan ngayon? Sana nga. I'd be honored kung magkakaroon ako ng gnyang kaibigan. Hehe. Itetreasure ko talga siya.

Hahaha. Etong babae naman ang bumabanat. Lesheeee. Hahaha. :))=)) Natatawa ako.

Waa. Super natuwa ako rito. Ang kyut eh. 'Yan kasi ang nagiging problema 'pag torpe ang guy eh. :)) Hindi marunong dumiskarte. Waha. Tas natuwa naman ako kay girl, lakas ng loob. Haha.

Awwww. :'( Ako namimiss ko 'yung mga gabing 'yun. Shack. I relate? :))

Yeaa. Why do I keep on loving you?

Sabagay, kasi ang tao, dinesign ni God para mahalin ang kapwa tao. Haha. Anu raw? Joke lang.

I mean, kasi ganoon naman talaga eh. Hindi mo masasabing hindi mo na mahal ang taong naging nakaraan mo. Siguro magiging bitter ka, pero deep inside, sa kaloob-looban mo, mahal mo pa rin 'yan pare! Pag naging parte na ng buhay mo ang isang tao, may puwang na talaga siya sa puso mo. Siguro, mas mahal mo lang siya dati at ngayon hindi na ganoon kaintense 'yung pagmamahal mo sa kanya. :)

So, that ends my posts. :) Pasensya naman at sinayang ko ang ilang minuto ng inyong oras. Hehe. Salamat sa pagbabasa. :) I love Youuuuu~ God Bless.

Photo posts. :) Part 2.

2010-01-17T18:06:00.003+08:00

Second part na. Haha. Masyado akong natuwa eh. :))

Hahaha. Amp. Leech. :))

Ayy. Ganun ba 'yun? Hindi ba dapat ay inspired at excited ka matulog kasi baka makasama mo pa siya ulit sa panaginip? :)) Ang pag-ibig, hindi dapat pinagpupuyatan. Hindi ba? Kasi, hindi talaga pag-ibig 'yan kung hindi ka niya pinapatulog kakaisip mo, it's infatuation dude. :)) Oh, ang dami kong alam. Amp.

Leech ulit. Haha. Bakit ang mga tao ngayon, ang hihilig bumanat? Nakakaasar tuloy. Nakakakilig eh. :))

Hahaha. Yea right. But besides, wala namang mangyayari kung magiging bitter ako sa'yo. Hindi ka naman babalik at magiging akin ulit kong magbibitter bitteran ako. Baka nga kamuhian mo pa ako kapag ginwa ko 'yun? Hindi ba? Dapat ganyan tayo mga tao. :D

Hahaha. Natawa ako. Nagawa ko na ATA 'to? Ayy. Oo. Kay *ano*. Haha. Tas tawa sa akin ng tawa si Maye ata, tas biglang sabi nia, "Sus pabura-bura ka pang nalalaman, memorize mo rin naman tas antay ka rin ng antay ng text niya."

Maiba tayo ng usapan dito. Haha. Bastos 'to eh. Nung nakita ko 'to kagabi, ang inaassume ko na nasa dulo nito, "Ano maninigarilyo ka pa ba?". Yung ganun. Waha. Amp.

Hahaha. That's what happening to me right now. Kaso unti-unti ko nang nilelet go. Nasabi ko na sa kanya eh. :)) At alam kong wala nang mapapala ang paghihintay ko. :D

Oh, makabanat na naman un lalaki rito. Haha. Bastos. :))

Ohh. Feeling ko tama 'to. Waa. Ano ba 'yan? Ilang months nalng third year na kamiiiii? :(

Hahaha. Tae. :| Tae. Natawa ako. Amp.

Third part paaa. :))

Photo posts. :)

2010-01-17T17:50:00.002+08:00

Photo courtesy: Uhh, profiles of my friends in facebook. Uhh, from tumblr and some other sites. :) Ang cute kasi nung mga pictures eh. Hehe.

Haha. Joke lang 'yan eh. LOL. Natawa kasi ako. :)) Pwedeng iapply sa akin DATI. :)) :P

Weee. Haha. Angkyut nung conversation. :"> Nyaha. Ang alam ko nangyari na 'to sa akin eh. :))

Tama. Tama. :) Totoo 'yan. Haha.

Hahahahahahahaha. Osige, patawa muna ako. Eto alam ko talaga nangyari 'to ehhhh. Kasama ko pa sina Kate, Pat at Carz nun sa McDo. :))

Clev: Basta ako, ang ultimate crush ko talaga, si Kuya Ralph! :">
Kate, Carz && Pat: *tawaaaaa* Hahahaha.
Kate: Cleeeeeeev! Si Kuya Ralph!
Clev: Ayy shack! *super hiyang hiya* *yuko* *hindi malaman ang gagawin*

Hahaha. Alam naman na ng lahat na crush ko si Kuya Ralph kaya no need na na lagyan ng asterisk. :))

Hahaha. Oo. Isa pa 'to. Sino nga ba kausap ko nito? It's either isa sa mga closest friends ko or isa sa mga closest Ate's ko. :)) Haay. :|

Yea. ********, I only wanted you. :) Kaso wala na eh. :|

Oh, 'di ba. Masyado akong ilusyonada. Pero anong magagawa ko? Tao lang ako at umaasa rin. Hehe. Anyway, umaasa lang naman eh. Hindi ko ginugusto. Magulo pakinggan pero madali lang intindihan niyan sinabi ko. :) Based on my own vocab. :D

Haha. Nangyayari ba 'to? Sana. I wish. Yun lang. Haha. Pero ayos lang din kung hindi.

Gahd! Ang cheesy. :"> Amp. Haha. Mga banat nga naman ng mga tao ngayon oh. :))

Tingnan mo 'tong isang 'to. Bumabanat din. Amp Amp. Haha.

First Part.:)) First part ng photo post. Maghanda sa second part. Ang dami kasi eh. Hahaha.

Conversation. :)

2010-01-17T13:06:00.000+08:00

Haha. It made my day yesterday. Masaya ako kasi parang, uhh, nasabi ko na 'yung gusto kong sabihin. Ayoko na kasing kamkamin. :"> Haha. Tas ayun, I'm not waiting for anything in return. Basta masaya na talaga akong nasabi ko 'yung nararamdaman ko.

Cleverlyn

hello. haha. thanks sa gift

11:22am ********

hehe ... tnx din ..hehe . .. aun .. wrong timing ka namn oh .. haha ..

haha 5 mins nlng me .. pxok pa ko eh .. haha

11:23am Cleverlyn

hahaha. ayos lng 'yan. ingat sa papasok. gusto ko lang magpasalamat dun sa binigay mo. hahaha

pagpasok**

11:25am Cleverlyn

di ako nakapunta kagabiii. super syang.

11:25am ********

hehe ingat sa papasok .. jowk .. ay sori nga pla sa gift .. la na me maicip .. dame ku rin kc gnagawa nung mga araw na un

uu nga sayang hehe

11:25am Cleverlyn

hahaha. adik. ayos lng nuh

haha. madami akong gngawa nung mga araw na un?

:)) nakakamiss na ang church pero buti nlng sa school may mga activities pa rin na nakakatulong sa akin. may youth camp nga kami eh. haha

11:28am Cleverlyn

may sasabihin pa nga sana ako sa'yo nun eh. kaso di ko na nasabi

11:29am ********

hehe buti amn ,, hehe ,, aun .. anung sasabihin mu?

11:29am Cleverlyn

ahh. haha. nevermind. saka na. hindi ko alam kung dapat ko bang sabihin sa'yo or not eh. hehe

11:30am ********

haha .. adek .. cge na ..

11:30am Cleverlyn

hahahahaha. okay. sige, sasabihin ko lang siya. pero don't get me wrong ah

hahaha/

11:31am ********

ok ..

11:31am Cleverlyn

mahal pa kasi kita. super mahal. haha. ayun. pero i know naman na uhh, hnd na pwede. :)) oh ayun lang.

11:32am ********

kwa!! .. yare .. hehe .. but thnx .. haiixt ,, sorry huh ..

11:32am Cleverlyn

hahaha. sus, wala un. pero ayun, alam ko naman na, uhh, un nga. si God nlng bahala. and ayos lang un. masaya na rin naman ako as friends tayo.

hehe. mas maganda nga 'yun kasi parng may kuya akp na pwede kong pagopenan. mga ganun. hehe. sorry ah.

11:34am ********

nope k lng .. .. uti nga gn2 nangyari eh ... hehe .. kala ko nga iiwasan mo ko nun eh .. hehe ..

11:34am Cleverlyn

haha. nyok. bkit mo naman inakala yan?

11:34am ********

hehehe .. ala lng ..

hehe naisip ko lng ..

11:35am Cleverlyn

hehe. ayun, pero i had a hard time talaga. at first, syempre mejj, uhh nailang ako. hanggang ngaun naman eh, pero parang nafeel ko namang walang maggwa un kung gnun ung mangyayari

hehe. and tlgang anhrap. tapos aun, nalaman ko nga last year na may someone special kana. haha.

11:36am ********

.. thanks

cge out na me .. hehehe ,, pasok pa ko mea ulit ..

11:36am Cleverlyn

you're welcome

cgecge

ingat! God Bless!

11:39am******** is offline.

Hoho. Oh, Ayan, walalang. :)) Ehhhhh kasi. Ano. Basta, Oo. Sorry. Haha magulo. Yan nalang muna siguro 'yung ipopost ko. Tinatamad pa akong magkwento.

Mahal pa kita eh. Sorry. :|

Nanghihina na ako. :| Would I give up? Di ko na kaya.

2010-01-10T02:36:00.004+08:00

Super hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Sabi ng iba, natural na raw sa akin ang maging stressed and I admit it. Ako kasi 'yung tipo ng taong madaling mataranta, madaling maoffend tapos grabe ang mood swings. Pero ako rin 'yung tipo ng taong sensitive sa mga feelings ng mga taong nakapaligid sa akin, gusto ko maganda kakalabasan ng mga bagay na plinano ko. Gusto ko maayos lahat.

Pinangarap kong makapasok at makapag-aral sa MaSci. Nakamit ko 'yun. At eto na ako ngayon, sophomore na. Pero bakit ngayon? Bakit ganito nararamdaman ko ngayon? Parang gusto ko nang isuko ang pagiging MaScian ko. Parang gusto ko nang lumipat ng ibang school? Parang gusto ko na lang maging ordinaryong estudyante? Madaming factors kung bakit ko nasasabi 'to. 3 weeks na siyang bumabagabag sa akin. :( At ngayon, gusto ko nang sabihin kina Mama at Papa 'to.

Ayokong nasestress kasi mahirap para sa akin. Kung anu-ano ang ginagawa ko sa sarili ko kapag stressed/depressed ako. Madami sigurong tao ang hindi makakaintindi sa akin kung bakit ako ganito, at hindi ko sinasabing intindihin niyo ako. Never akong nastress nang ganito na umaabot sa point na gnto. :(( Shack ang tindi ng impact niyo sa akin. Ang laki ng part niyo kung bakit ako ganito. Sorry pero ewan ko.

Madalas akong umiyak. Oo, at sinasabi na rin ng mga kaklase ko, iyakin ako. Alam niyo kung bakit? Kasi 'yun nlng ung only way na mailalabas ko ung mga emotions ko o nasasaloob ko na hindi ko pwedeng sabihin or iexplain vocally. Aminado ako, mahina ako. Madali akong magbreakdown, madali akong sumuko at higit sa lahat, madali akong mawalan ng pag-asa.

Nagpapasalamat ako sa mga taong nakausap ko tungkol dito. Lalo na kay Jeanky at Aaron. Salamat sa inyo. Salamat kasi nandyan kayo palagi para sa akin. Kahit ako, hindi ko masuklian ung mga ibinibigay niyo. Sorry sa mga pagkakataong ganun. Salamat sa lahat ng mga payo niyo, 'yung mga bagay na kahit dinadaan niyo sa biro pero may itinuturo kayo sa aking lesson. Napakaraming salamat. Sa lavo, super salamat sa inyong lahat. Kayo ang tunay na naging pamilya sa akin. Sorry if natake for granted ko kayo.

Masyado akong mahina para mag-handle ng mga problema. Sa mga pagkakataong naooffenfd ako, hindi ko sinasabing iconsider ang efforts ko. Wala akong pakialam kung naaappreciate niyo ang efforts ko or hindi. Ang pakialam ko is you need to give your parts also.

Nahihirapan na ako. Gusto ko mang magshare sa mga tao, hindi ko alam kung kanino. Sina Kai at Aaron lang ang tlagang alam kong mapagkakatiwalaan ko. Gusto kong umiyak, gusto kong ilabas lahat ng nararamdaman ko. Pero hindi ko magawa kasi baka mamisinterprete ako ng mga tao sa paligid ko. Yes, masyado na akong nagiging emotional. Super. Gusto ko makausap ang mga taong maiintindihan ako. Pero haaay ewan. How can you understand me kung.... Uhh. nevermind.

Shall I say, am I giving up the title MaScian? Ayoko na. Pagod na ako. I know, in our life, we need challenges pero hindi ko na maintindihan sarili ko ngayon. Bahala na. :((

Magulo ang blogpost ko ngayon. Sorry.

What really matters.

2010-01-03T06:01:00.002+08:00

Yea. So what's with the title? Uhh, nothing important. Pero para sa akin big deal siya. Yea. As in BIG DEAL.
Why?

So let me start. Kasi I had fun talking to Ate Diana Dalisay Orolfo. Ang cool niya kausap. Then umabot sa point na pinanuod namin ung performances ng mga sections namin nung Carol Fest. Then hanggang sa mapadpad ako sa youtube. Then hanggang sa mag-click ako nang mag-click ng videos and voila! Dinala ako nito sa video entitled: MaSci vs. MakSci, I think. Nakita ko 'yung comments ng mga tao from other schools and some MaSci and some MakSci of course. Pinagtatalunan nila 'yung nangyari sa game. na kesyo, dinaya raw and Blahblahblahblah. Ganun. Ang umaabot sa point na may nagsasabi na ng'bobo' against other users. Sad but true. Hindi ko lubos akalain na ganoon na kababaw ang mga tao ngayon. Sorry pero this is my opinion.

My point is, hindi naman game show ang batayan ng ating pagkatao, ng ating talino at ng ating kakayahan. Ang game show nilikha para makapagpasaya sa tao, hindi upang pagmulan ng kahit anong hidwaan o rivalry between two opposite teams or whatsoever you call that.

Alam niyo ba people, when I read the comments of different people comin from different schools, dun ko narealize kung gaano ka-pride ng mga tao. :) I'm talking generally. Sabagay, sino ba namang hindi kumbaga, mej makakaramdam ng hiya if ever matalo sa isang game, but don't get me wrong. Let me explain it in a nicer way, kung ang mga bata nga, naiinis kapag natatalo sila sa piko o kahit sa chinese garter at natatawag na 'balagoong', what more pa ang mga older people like us? But, in those games that we are given the chance to play, they are testing our sportsmanship. Dito natetest kung paano natin tatanggapin ang pagkatalo natin, kung paano tayo magreract if ever na manalo tayo. Kung iaapply sa buhay natin ito, dito matetest kung paano tayo babangon sa tuwing tayo ay madadapa. Dito makikita ang pagiging calm natin sa paghandle ng mga bagay-bagay.

May nakita akong comment dun na parang sinasabi na kapag college na, it doesn't matter kung saang school ka galing. And i agree on that. Totoo naman eh. When I was in grade school, my big dream was to enter Manila Science High School. Noong una, iniisip ko, imposible, but then, here I am, a sophomore student in MaSci. Syempre, for me, super thankful ako kay God na nakapasok ako ng MaSci and of course, I'm very proud to be a MaScian. Pero sa kabila nung kasiyahan na 'yun, nandun ung stress and problems and everything! I thought nung elementary pa ako, "ayy, kaya ko yan, matalino naman ako eh". But I was wrong. MaSci was totally different that of elementary. Kumbaga, anong pake ng teachers kung valedictorian, salutatorian o kung anong honorable mention kang grumaduate, what matters is nasa MaSci ka. Hindi kana elementary. Pantay-pantay na kayong lahat ngayon. Pare-parehas na nakikibaka para pumasa. Ngyon ko nga lang naranasan sa tanang buhay ko na umiyak sa isang subject dahil feeling mo babagsak ka. Tapos mapapatalon kapag kuhaan ng card kapag pasado ka pala. Tapos panibagong bonus kapag kasali ka pa sa top at panlulumo naman kapag mataas ang ranking mo tapos after ng isang grading bigla kang bumaba. Maiisip mo na, sana ginalingan ko pa. Yung mga ganun. I know, hindi lang sa MaSci nangyayari 'to, but sa lahat, even though hindi Science High School.

Sa College, syempre,. ang aim ng mga graduate sa Science High Schools is UP, Ateneo, La Salle, UST, etc. Basta 'yung mga schools na sa tingin nila stepping stone para sa mgandang kinabukasan nila. After ng high school, college. Another life. Parang elementary lang 'yan eh, tapos nghigh school. Pero ito, mas malawak na landas ang dapat tahakin. Sa mga professors? Wala nang mga pakialam 'yan kung saang lupalop pa ang Science High School na pinanggalingan mo, though ung iba, mas mataas ang expectations sa mga estudyante nilang mga ---Scians. Alam niyo kung bakit? Kasi sa buhay talaga pantay-pantay tayo. Siguro kung mataas ang expectations ng tao sa atin, it's a way of them ng pag-challenge sa atin, hindi ba? Pg dating ng college, for sure, ang mga --Scians na yan, magtutulungan din para magets nila ang lesson sa Calculus, sa Biology at sa kung anu-ano pang mga subjects nila. Pantay-pantay diba?

Pag namatay ba tayo, magbibigay ka pa ba ng biodata o resume kay San Pedro. Isasalaysay mo pa ba sa kanya ang mga schools na pinagtapusan mo? O ang mga bagay na narating mo? For sure wala na siyang pakialam dun. Ang pakialam niya is kung naging mabuting tao ba tayo, tinanggap ba natin ang ating Panginoon at kung namuhay ba tayo ayon sa knyang kagustuhan.

Wala naman tayong mapapala kung makikipag-gyerahan tayo na kesyo, 'mas matalino ang mga --Scians kesa sa mga --Scians', 'mas mayaman ang mga ano kesa sa mga ano'. Anong mapapala natin? Napatunayan ba natin na mas magaling tayong tao kesa sa kanya? Na mas maganda o kahit ano pa mang mas yan tayo kesa sa ibang tao? Hindi 'di ba. Parang lalo pa nating ipinakita na insecure tayo. Parang sa buhay natin, halimbawa may tsismosa1. tsinismis niya kay tsismosa2 na may putok ung isang babae, anong napala niya run? Binigyan niya ng kahihiyan ung babae, pero binigyan niya rin ng kahihiyan ung sarili niya. Bakit? Kasi nangingialam siya. Eh paano kung maling tao pala napagsabihan niya at sinagot siya na, 'Pagsabihan mo kaya siya at nang maayos niya ang kanyang sarili at hindi ung tsinitsismis mo pa siya.'

Thanks to the video of MaSci vs. MakSci, nagkaroon ng kabuluhan ang blog na 'to. Nagkaroon ng may sense na post kahit papaano. Nagin inspirasyon ko 'yun at nagakapagisip-isip ako.

Guys, we should be united. Iisa lang ang lahi natin. haha. anong konek? Kasi kung ngayon pa lang, wala na tayong pagkakaisa, what more pa pag dumating ang panahon, diba? There's no reason pa para pagtalunan ang mga bagay-bgay. We are the best in our own ways. :) Pero the best talaga kapag si God na ang tumitingin. :>

Well. it's time for me to sleep. It's already 06:01 here in my clock. @___@ la pa akong tulog.

Marconi Carol Fest Finals! :>

2009-12-30T23:00:00.001+08:00

Bambambidambambambidamdam. :))

2009-12-30T20:02:00.003+08:00

Napablogpost tuloy ako bigla.

Wala lang. :)) Natawa lang kasi ako sa isang tao sa cbox ko.

Well, may message ako sa'yo.

To .:
Haha. Owell, thanks for your opinion. :)) First of all, pasensya kana kasi hindi ko alam mga sinasabi mo. Kung may nagaya man ako sa knila, it's just that, I'm not aware. :D And second, oo, I know maganda silang pareho and FYI, hindi ako insecure sa kanila. Hindi ko naman inimpost or sinabi na kasing ganda ko sila ah. Actually, I would actually say na panget ako, so please shut up. Third, CLOSE TAYO? Totoo? Weh? Kelan pa? :)) Alam mo par, kung close tayo, you wouldn't even dare to say that. Kung sasabihin mo man sa akin, sa personal. Kasi ang mga taong kaclose ko ay kilala ako. Ikaw ba, kilala mo ako? Siguro kilala mo ako as Clev, panlabas lang kilala mo sa akin. I think, you don't even know me in my deeper aspect. Ayokong sabihin 'tong mga 'to sa'yo pero naasar ako eh. Hindi dahil sinabi mo na I'm too much ambitious pero nung sinabi mong, "Your so feeler and I hate it I'm close to you, kaya di ko na nilagay name ko ang awkward eh,sht clev" Haha. Kung di ka naman isa't kalahati? Di mo ako kilala 'tol. :)) Sure ka bang close tayo? Haha. Wuu. Hardcore ka par. Di ako makamuv on sa'yo. Oh well, I hope you'll start your 2010 right, God Bless nalang. Happy New Year!

Pagpasensyahan. Nabangag kasi ako eh, pagkagising na pagkagising ko, bumungad sa akin ang tag nia sa cbox eh. :)) Wuu. Thanks pare at sinira mo gabi ko. :P

Paalala ko po, etong blogspot na ito ay pag-aari ko. I'm being democratic here, pwede niyong ipahayag ang mga isinasaloob ninyo, pero please, PLEASE, Know Your Limits! Okay? Haha. Pero anyway, thank you at may nagbabasa pa rin ng blogspot na ito, haha. Haha. Wuu. Bye for now.

May all of you have a Happy New Year! :)

God Bless! :*

Just a thought. :) A post with sense, I think.

2009-12-27T23:36:00.003+08:00

Just a thought...

Maraming tao ang nagnanais o nangangarap na maging mayaman at maging parte ng "upper class" community,

at aminado akong naging pangarap ko rin iyon.

Masarap kasi ang pakiramdam eh, ung tipong nabibili mo ang lahat

Pero nang magkaroon ako ng medyo kalakihang pera, para sa akin.

Naramdaman ko at naisip ko, na mas masaya na rin palang mabuhay ng sapat lang.

Tipong nakakakain kayo ng pamilya mo tatlong beses sa isang araw.

Nabibili niyo ang mga kailangan niyong mga bagay at

paminsan-minsan, nakakapaglibang.

Alam niyo kung bakit ko naramdaman yun?

Kasi hindi ko naramdaman ang kapayapaan.

Tipong isang kibot mo lang, natatakot kang mawala ang pera/gamit mo.

Mga tipong ganun. Tapos, lagi kang takot.

Hindi ka makakilos ng maayos, hindi ka makakatulog ng mahimbing.

Natauhan ako bigla, salamat na lang talaga sa Panginoon at pinaranas niya sa akin ang maging maluwag sa buhay.

Kasi, kung hindi, patuloy pa rin ako sa pag-aasam na maging mayaman.

Magkaroon ng maraming luho sa buhay, sa katawan, sa sarili.

At sa huli pa ako matatauhan na mas masayang mabuhay sa isang payak at masayang pamilya.

Na ang tanging kayamanan niyo ay ang inyong mga kamag-anak, talino at ang Diyos.

Ako? Nagpapasalamat ako kasi hindi ako pinalaki ng mga magulang ko sa luho.

Kinontrol nila ako noong bata pa ako. At alam ko noon na ako'y isang Batang Bilmoko.

Ano ba ang Bilmoko? "Bilmoko" -- bili mo ko nun, bili mo ko nyan.

Kumbaga, Impulsive Buyer.

Ako? Hindi man sa pagmamalaki, kasali kami sa Middle Class family.

Yung kayang kumain ng tatlong beses sa isang araw tapos kaya ring bumili kahit papaano ng mga luho sa katawan.

Noong bata pa ako, hindi ko maintindihan kung bakit kailangang maghigpit sa gastusin ng mga magulang ko.

Kaya naman nila kaming bilhan ng mga laruan, gadgets, etc.

Pero nung lumaki na ako, doon ko lubos na naintindihan.

Na kaya pala ganoon ang parents ko, is that, para rin sa amin.

Siguro kung lumaki ako/kami sa luho, uncontrollable na siguro paggastos namin ngayon.

And yea, thanks to that.

Happy ako na nakasanayan ko ang simple life.

Simple student. Happy to have a simple family.

Ngayon? Kapag gusto namin ng mga bagay, "pag-ipunan mo" -- HahaMama.

Nakakatawa, pero di pa rin naman niya kami mapabayaan, of course.

Just a thought. :)

**Ginawa 'tong post na 'to nung asa Batangas pa ako.

Haha. Result of boredom and sometimes, pag-iisip. :))

Twentififth! <3

2009-12-25T03:19:00.003+08:00

Merry Christmaaaaaaaas! ~

It's 3:19 in the morning and we're still up. :))

Speaking of we, I'm talking about my childhood friends. :)

And yeaa, off to Batangas by 11 am, I think. Keep safe guys! :)

Merry Christmas again! God Bless. ^_^

*People, super thanks to those personal messages that you have sent! I really appreciated it. Loveyoooouuuu~

>:D< :*

Piktyaaars :|

2009-12-23T23:39:00.010+08:00

It's the 23rd of December. Bukas TWENTIPORR na. :| Twentyfour. Twentyfour. Twentyfour. Sht. Nageecho. :P Two years and 2 months na sana tayo. Advance happy 26 months Puppy. Hahahalol. Joke lang. Wala na akong babatiin niyan. :(

But stupidity aside, I'm here to share some pictures. Mga pictures na kinuha ko noong Carol Fest - slash - Christmas Party - slash - Pool Party. So here:

MARCONI Lang, dude! :D

Indicated naman sa picture kung kelan 'yan kinuha. Haha. And ako kumuha niyan. Oh, walalang. SHARE. :))

You know, I miss Marconi a lot! Grabe. Super duper uber to the max times infinity ko na silang miss. Oo, exag pero totoo eh. :| So, back to the picture, tinake yan, nung kakapalit lang namin ng mga damit. Isn't it obvious? hahajoke. Ayun nga. Carol Fest Finals, we had enough confidence, courage and faith in God to conquer the battle. Haha. Yet, we lost but it's still fine. We are still happy with our performance. :)

The MJC!

Haha. This photo was taken the day before the Carol Fest Finals.

Pagod sila. Paano ba naman, wag pagbreakin until the end of the class? :))

Yown. Nakita ko ang determination ng Marconi nung araw before ng laban. Nakakatuwa. Haha. Dapat pala pinapatawan ng kamay na bakal eh. Joke. :D

Kuya Carloooooo~ Haha.

Shot by Andrew. Thanks!

This photo was taken on the 17th of December.

Christmas Parteeeeey~

Actually, may nakakatawang sinabi si Carlo kay Andrew dito eh. Niremedyuhan ko na lang ung pic. Nagkamali kami n pwesto eh. Madilim tuloy.

1st Scene: (nagpapicture kay Andrew)
Andrew: Ayy. Joke lang, video pala.
Carlo: Andrew, medyo bobo eh. Medyo BOBO. :))

2nd Scene: (nagpicture na may flash)
Carlo: Yan, tama yan, nang medyo pumuti naman ako. :>
Ako: *tiningnan ang picture* Onga, maputi ka. Kitang kita tayo. :))
Carlo: Ayy. Putekk. Onga.

Ayan. Mej mej.

Pic with Bok and Boking.

December 17 din. :))

*may extra pang popsicles. Thanks to Ruthie!

Taken also on the 17th. But night time.

Movie Marathon kina Glenn. :)

That night was fun. Masaya lumangoy. Yun nga. Masaya kasi natuto ako ng freestyle. :) Thanks to my beloved instructor, Margarita Gonzalez. ;) Yea, during that night also, superrr to the max busog kami. Halos maya't maya ata merong nakahandang pagkain sa amin kahit nung malapit na kming matulog. Haha. Prang kakatayin kinabukasan.

Oh wala ka. Haha.

Hayok kami sa swimming pool eh. :P

Taken on the 18th of December.

After kumain, larga kaagad sa pool. :)

Syempre sa pangunguna ko at ni Carz. :>

more pictures? here:

http://www.facebook.com/album.php?aid=2024612&id=1220395890/">CLICK!

Oh diba. Naging masaya naman ang three days na 'yan para sa akin. Though ung 16, mej

sorrowful sa amin pero masaya na rin di kalaunan. :) Basta, I super duper uber to the max love Marconi!

Last pictyaaars nlng. Super nakukyutan ako eh. :P

Cute ni Shubii. <3

Ocge babay na. Mwaaaa~

3 days in a row. :))

2009-12-21T18:55:00.008+08:00

Mygaaaahd. Fourth day na ng bakasyon yet wala pa akong produktibong bagay na nagawa. I'm so great. :| Bored na bored na akoooooo~ Haha. Ikaw ba hindi ka bored?

So what's new? Carol Fest Finals ended and yea, hell yea to the results! Uhh, nevermind. >________<

Second, Christmas Party ended also and thanks to the people who gave gifts. Loveyooouuu~

Third, tapos na rin ang pool party - slash - overnight - slash - movie m

arathon kina Gleeeenn~ Thanks Glenn!

4 days to go, Christmas na. WEHHH? Hahahalol. But seriously, I don't feel the spirit of Christmas. Hey, Christmas is the occasion when our Saviour was born. it may not be the exact date but it symbolizes his presence. :) Sadly, our family won't be complete this Christmas and New Year. Mej nalulungkot ako kasi sa lahat-lahat naman ng okasyong pwedeng mawala si Mama, bakit dito pa?

Enough with the emo stuffs, uhh, so mapait ang nangyari before ang Christmas Vacation. Why? Uhh, because, haha. It's Carol Fest thingy dude. Gustuhin ko mang idetalye rito ang nararamdaman ko, still, I shouldn't be carried away with my emotions. Haha. Mamaya ano pa ang mga masabi ko. But anyway, God know it all. We have given our best and alam ko na buong Marconi nag-effort. :) Yeaaa. And masaya na ako kasi nakapagpresent kami ng maayos, hindi kami nagkalat at ginuide kami ni God. 'Yun lang naman ang mangyari, ays naaaa. :>

December 17 -- BOOM! Christmas Parteeeeeyy! But Last Day. :( Grabeeee. Hindi ko ineexpect na madami ang magreregalo. :D Super thanks guys! Pero para sa akin, gifts are not important. Kumbaga, bonus na lang siya. For me, makita ko lang na masaya kayo bilang kaibigan niyo ako at mafeel ko lang na naaappreciate niyo ako, sobra-sobra na 'yun para sa akin. :) Thankkkk yooouuu~

Ayy. Ayy. Wait. Alam mo ba yung pinakakyut na nakuha kong gift? Etoh oh:

Wee. Siya si Shubiluliuma. But to make it short, Shubii na lang. Inspirasyon ko ang Social Studies nang isipin ko ang ipapangalan ko sa knya! :)) Obvious naman diba?

After ng Christmas Party, we waited for about 5 hours para tumuloy sa patutunguhan! Haha. Ang bahay nina Glenn sa Paranaque! Pool Party - slash - Overnight - slash - Movie Marathon. Cool. Masaya siya. Nag-enjoy naman kahit papaano.

Last summer, I wanted to learn floating and freestyle. Gaaaaahd! Super napabilib ako ni Marga! kaya mahal na mahal ko 'to eh. (samba) in just how many hours, natuto ako nang freestyle! Dahil sa tulong niya. Galiiiing. Hinga nalang ang mali ko. :> Ohaaa. Yabang ko. I knew people who can be good friends to me. Yung mga totoong tao. HAHAHALOL. :))

Basta ayuuun. Pagkauwi namin on the 18th, deretso McDo. Pahinga. Then, after that, umuwi na ako. I mean, I went to a very special place. Isang lugar kung saan napakalapit sa puso ko. Lugar kung saan nakilala ko ang tunay na pag-ibig = si Hesus. :) I'm so glad that God lead me to the church. Masaya ako dahil matapos ang ilang buwang hindi pagattend sa church, nakapunta ulit ako. Though, I didn't really feel his presence during that time, I know, babalik din ang desire ko sa knya. happy because, nakita ko ulit ang mga taong dumamay sa akin dati, mga taong naging parte na rin ng komplikado kong buhay. :) Thanks God at walang coincidence sa mundo. :)

Oyeaaa. So that ends my blogpost. :)

Thanks for reading it.

God Bless!

DotDotDot. (straight face)

2009-12-14T20:45:00.002+08:00

Oh, ayan na. Andyan na. Andyan na!

Sabi na eh. Napakabilis ng oras. :| Sobrang bilis. Sa last post ko, nakalagay, "10 days to go Carol Fest Finals na", pero ngayon, 2 days to go na lang. Gaaaaaaah. Pero ano? Ano na bang nagawa namin?

Yea, sige sabihin na nating alam na namin ang pinakawhole ng pyesa. But then, tone, blending and ung voices, super hindi pa talaga plantsado. Nakakalungkot isiping nagsayang kami ng oras. Sinayang namin ung mga pagkakataong binigay ni God para mas mapabuti at mapaayos ang aming presentation. I know, I know, I for one, alam ko sa sarili ko na, ako mismo nawalan ng disiplina. Pero, ano bang magagawa kung puro panghihinayang lang ang mararamdaman natin? Instead na manghinayang, punan nalng ntin ung mga pagkukulang na nagawa natin.

2 days. 2 days left to practice and to arrange and polish our presentation. Pero wala. Wala akong nafifeel na initiative sa Marconi na, "Tara practice tayo" o di kaya, "ayusin naman natin yung pagpapractice". Kanina, usapan hanggang 5. Hanggang 5 na nga lang eh, pero di pa rin makapagtiis kahit ilang minuto nlng. Nakakainis. Nakakaasar. Nakakapikong isipin na ang mga tao sa paligid ko ngayon ay napakainsensitive, napakairesponsable. Sorry sa mga nasasabi kong salita, kailangan ko lang talagang ilabas ang mga nararamdaman ko ngayon kasi kung hindi, baka sumabog na ako pag dating sa skul at mali pa ang taong mapagbuntunan ko. :|

Likas sa mga taong nagiging dependent tayo sa iba dahil sa isang bagay. Pero mga pare, paano kung hindi kami kumilos ng mga officers? Paano kung hindi na namin magawa ang responsibilies namin dahil may kanya-kanya rin kaming pinagkakaabalahan? Ano na mangyayari sa atin? Guys, we should be helping one another. Kahit sa mga simpleng pagsunod niyo lang during practices ay malaking tulong na para sa amin, sa ating lahat. Diba? Tama naman. Alam kong hindi niyo 'to mababasa, pero sana, kahit papano, maging sensitive kayo sa mga bagay-bagay, sa mga tao sa paligid niyo. *maaapply 'to sa lahat* Haaaay. :|

Pasensya na sa blogpost na ito. Wala na akong malabasan ng sama ng loob. Nagiging bestfriend ko na rin 'tong si ContagiousHardcoreDisease. :)) Oh well, I think naging magandang idea rin na gumawa ako ng blog nang kahit papano, nakakapaglabas ako ng sama ng loob at emotions. :) Thanks to You CHD!

*PS: super thank you sa mga taong nagbabasa pa rin ng blog ko, though feeling ko napakawalang kwenta na nito. Super salamat tlaga. :)

**thanks din kay PannieMae. Haha. :) Keep safe.

TAAAAAAAAAAAAG. :D

Please, bumagal ka muna Oras?

2009-12-06T11:33:00.002+08:00

Puwede bang humiling kay God na patigilin ang oras? O kahit pabagalin lang niya. I know I'd be unfair para sa ibang tao pero pwede bang huwag na muna maglevel up ang pwesto ko ngayon. I mean, wag na munang magbakasyon, wag na munang mag carol fest.

10 days nalang, Carol Fest Finals na.

11 days nalang, Christmas Vacation na.

19 days nalang, Christmas na.

26 days nalang, 2010 na.

more or less 3 months nalang, Summer Vacation na.

more or less 5 months nalang, ~~Third Year~~ naaaaa. :|

Napakaikli na lang ng panahon ng pagiging Marconi ko. Puwede bang huwag muna? Wag munang magthird year? Masayang masaya pa ako bilang second year. Masaya pa ako sa pagiging Marconian. Masaya pa ako sa piling ng mga kaklase ko. Masaya pa ako sa mga nangyayari ngayon.

Gusto kong maging maayos ang performance namin sa Carol Fest. Ayoko pang mag-Christmas Vacation, madami akong mamimiss, espescially siya. PAgkatapos ng Christmas break, 3 months na lang, bbye second year life na kami. Tapos after 2 months of summer vacation, hello third year life na. Haaay. AYOKOOOO PAAAA.

Oo, emo na. Pero yunn talga eh. Gusto ko pang enjoyin ung buhay na close ang section niyo. Na happy happy pa. Pero alam ko namang hindi pwede un eh. Napakaunfair ko kung hihilingin ko 'to ng dahil lang sa gusto ko. Alam kong kailangan na maranasan natin lahat. Hindi pwedeng puro saya lang. Dapat nakakaramdam din tayo ng hirap o kahit konting torture lang para mafeel nating buhay pa tayo at para mafeel nating nabubuhay nga tayo. :)

Pero at this point talaga, gusto kong maranasan puro happiness lang. Ayoko muna ng lungkot, depression. Sawa na ako dyan sa dalawang yan eh. Bestfriend ko na kasi sila. Gusto ko munang maranasan ung happy.

Haaay. Okay, feeling ko unfair nga ako. Sa panahon ngayon, parang ang hirap magdiwang at magpakasaya lang habang nakikita mo ung mga tao sa paligid mo, mga kababayan natin tapos ung mga nangyayari pa sa bansa natin. :| Ewan ko, ayaw ko lang na maging self-centered. But I know na kailangan, think positive palagi. Kumbaga think happy thoughts. Sabi nga nila, "Motion creates emotion. :)" For sure naman, hndi tayo hahayaan ni God na maging ganto lang. Hindi nia hahayaang maging malungkot ang Pasko nating lahat. At hindi rin niya hahayaang malungkot maguumpisa ang 2010 natin.

Bastaaaa, bahala na. Imamaximize ko na lang siguro ang time ko para makasama ko pa ang Marconi. Kumbaga, I'll make the most of it. :) Kahit naman ayoko png umalis sa pagiging second year, there's a part of me pa rin na gustong makaranas ng challenge. Ng panibagong pakikisalamuhaan. :)

Happy Holidays! :)

Ang gulo ng blogpost ko. :| Hindi masyadong ayos ang thoughts ko.

Mixed Emotions. :|

2009-12-06T11:15:00.005+08:00

"10 days nlng pala carol fest na. :| nakakaiyak isipin. tapos 11 days nlng bakasyon na. mas nakakaiyak isipin. in more or less 3 months, tpos na ang sekonyir life. pinakanakakalungkot isipin. :(( ayoko na. pwede bang bumagal ang oras. kahit ngaung sekonyir lng? please? Waaaa. GM. Sorry."

Yan ang nakastate sa GM ko sa Marconi. Ayoko pa. Ayoko pa talagang magbakasyon. :( Madami akong mamimiss. Madaming hindi makikita. Lilipas ang panahon. Haaay.

So, after a month of being idle in blogging, eto ako, angbabalik. Wala na kasi akong mapaglabasan ng emotions/nararamdaman ko. During the past month, a lot of things happened. Lalo na sa school. Natapos na ang Carol Fest Elimination. Hindi namin inaasahang papasok kami sa finals, but hey! Si God na ang kumilos and we ranked second sa 19 entries! Super thanks kay God. :)

The day after the elimination round was the distribution of cards. Okay. Nakakadepress. Nakakadisappoint. Nakakadepress kasi bumaba ako at napagalitan ako ni Papa. Nakakadisappoint kasi hindi ko naabot ung expectations ng parents ko and I know na nadisappoint din sila sa performance ko this second grading.

Science - retain
Geometry - +1
English - +2
TLE - -1
Filipino - -1
Values - +2
Research - retain
Intermediate Algebra - -2
Social Studies - +1
MAPEH - +2
ComSci -- UHHHHH.

Pero gaya nga ng sabi sa akin ng isang tao, 'hindi grades ang basehan na pagkatao ng isang nilalang' and i definitely agree with him. Hindi naman titingnan ng mga taong makakasama mo ang grades mo at ang top na nakuha mo pagdating ng araw eh. Diba?

Mixed emotions ako actually. Masaya because Marconi became a finalist for the Carol Fest finals, on the other side naman, disappointed because of myself. Masaya with my friends, malungkot dahil sa family. Magulo. Magulung-magulo. Magulo talaga. Ewan ko ba.

Nga pala, nalilito na rin ako sa nararamdaman ko para sa kanya. Hindi na dapat diba? Pero ayun, habang tumatagal, lalong umiintense ung nafifeel ko for him. (staight face) Psshh. Ewan. Pagpasensyahan pare. Nagblogpost lang. Baka magblog ulit. :)

Tag kung gusto. :)

Swimming. :]]

2009-11-08T13:43:00.005+08:00

Mas masaya kapag umaalis kayo ng walang plano-plano. Mas nafifeel ang happiness. :)) Get mo ba? bastaaaaaaa. Masaya talaga kapag ganun.

Nagswimming kasi ang Marconi nitong Friday. Actually, 11 lang kami. Ako, si Melan, si MG, si Rachelle, si Carz, si Pat, si Carl, si Carlo, si Thomas, si JePau na hindi nakapagswimming kaya bitter at si Nodyn na hindi talaga ngswimming kasi walang dalang gamit. Actually, I didn't expect na matutuloy kasi ang alam nga namin is my MTAP, pero kami ni JePau, nagdala na ng gamit at take note, excited kami nun lalo na si JePau.

Tas ayun, test-test-test. Juskooooo. After nun, super haggard na kami for the completion of projects, etc. Tas hanggang 12 di pa rin kami pinapalabas kasi raw may praktis. Eh sabi naman ni Mam Palisoc, ung 3 sections lng ang tuturuan niya that day, so meeting chuchu lang. Tapos pinalabas na niya kami.

So, nag-KFC kami nina Melan, Pat, Thomas, Ako at Nodyn. Nung nsa pila nakasabaaay namin si Mam Pollo. Tas kwentuhan. Bumili ako ng Wow Steak and Crushers. Ang sarap pala nun? Hahaha. :)) Walalang.

Tas after, mga 1:30 umalis na kmi ng school at dumiretso na sa patutunguhan. :>
Here's the pictures:

Hoho. Yung ibang piktyars nasa facebook ni Carz. :)) Grabe ang cool tlaga. Sina Carlo and JePau, super nalate. Pero si Carlo, less than 30 minutes nlng ata un, halaaaa, sige gora pa rin sa paglangoy.

Sa lahat ng kasama, feeling ko ako ang pinakanoob sa paglangoy. Actually, nung April lang ako natutong lumangoy at parang wala nga lang eh. Hahahahayayayay. Parang nahihiya tuloy ako sa knila. Haha. Pero the main motive naman tlaga is magsayaaaaaa! Kaya we just enjoyed the time na nagkasama-sama kami.

Tas after ng swimming deretso naman sa SM. Hahaha. Ang kulit tlga. :)) Then, I suggested na we'll eat sa paotsin. Hoho. Magplug daw ba eh nuh? :)) Basta ayuuun. Kumain. Tas naglaro sila sa parapara sa quantum. Masayaaaa talaga.

Bastaaaa, wednesday ulit. Who wants to join? Text me. :P

katorse pare. :)

2009-11-06T20:42:00.012+08:00

Oyea. Late na 'tong post na 'to. Haha. Dapat nung 4 pa eh. Eh kaso, mej busy dahil nga periodic test so ngayon lang. :))

So yea. I would like to thank all the people who greeted me on a very special day of mine. Super salamat talaga. Napasaya niyo ako kahit noong araw lang na iyon. Natutuwa talaga ako. It's like, the best birthday I ever had! Haha, pero no joke, totoo. Tas nagpadagdag pa ng kasiyahan, binati ako ng aking minamahal na ama after consecutive 4 years na hindi pagbati sa akin. :D Hardcore no?

So start ko na nga ung pagkukwento, ganito kasi, bisperas pa lang ng aming birthday ni Altheo, prang kakaiba ang happiness na bumungad sa akin kahit medyo masama pa ang pakiramdam ko. :)) Masaya. Masaya ang MARCONi. Tas ang dami na ng nagadvance pagkagabi. Di ko na pala maiisa-isa ung mga pangalan ng mga bumati. Magbabanggit nlng ako ng ilang tao. :) Tas, pagdating ng 12, binati na ako ni kaberdey Altheo. :)) Binati ko rin siya after. Tapos si Ate Zairoir! Huwaaa. Eto oh:

Zaira Baniaga (11/4/2009 12:01:35 AM): ano oras na sayo?
Zaira Baniaga (11/4/2009 12:03:37 AM): 12:03.. :)) At dahil jan.
Zaira Baniaga (11/4/2009 12:03:47 AM): HAPPY BERTDEY cleberloooooo!
Zaira Baniaga (11/4/2009 12:03:53 AM): Magkaedad na tayo. :P:P
Zaira Baniaga (11/4/2009 12:04:14 AM): More bertdeys to coooooooooooome.
Zaira Baniaga (11/4/2009 12:04:17 AM): LABYOOOOOOOOO!
Zaira Baniaga (11/4/2009 12:04:19 AM): :*:*

Oh diba? NapaOMYGAHD ako nian. Akala ko kasi, hindi nia alam. Haha. Tas inulan ako ng texts nung madaling araw lalo na nung umaga.

Happy bday. xD
01:45:54 AM. --Kuya Gel-oh!

Happy birthday, Cleverlyn C. Mayuga!
04:52:21 AM. --Thomas. :)

Happy birthday, nay! =))
06:19 AM --Nodyn

Sabi na eh! Birthday mo! Hapi birthday. God Bless.
06:19 AM--Shekaina.

Habuuurdey lyn2! ;)
06:20 AM --Roselyn

Habertdey clebbmylubbs! Sori medyo lte na.. kaggcng ko lang eh. XD
06:20 AM --Ate Romaemylubbs

GOOD MORNENG, BORTDEY GURL! :* Pakasaya ka, wag hayaang may umepal. ;) haha. ILY! birthday din ni gigi ngaun, wala lang. :D
06:25 --Master AJ. :)

Hahahahappy birthdaaaaaaay! more to come.
06:26 --Daine.

haha haberdey clebb! :D gift mu sa pasko na.
06:53 --Manong Jaamo. :)

ohohoy! HAPPY BERDEY KLEBERLU!! more berdeys to come! god bless. :D
08:04 --Kuya Kirkii.

psst. oyy. HAPPY BIRTHDAY! katorse na oh, wushu. Labyo oy. :)
09:44 --Jeanky. <3>

And many moooore! Basta nasa inbox ko kayoooo. Loveyouu all. DI ko na mababanggit lahat. Dami eh. Basta, umaga palang masaya na ako. Pasensya na, mababaw lang ang kaligayahan ko kaya pagbigyan niyo na ako.

Tapos pagdating sa school, natatawa ako. Kasi, kasama ko si Melan at Rachelle:

Ako: Natatawa ako sa classmate ko, nagaalangan daw sya batiin ako kasi hindi siya sure na birthday ko. :)) Baka raw mapahiya siya. *not knowing na nakalimutan pala nina Melan.*
*ung dalawa ngkatinginan* Melan at Chelle: Ayy! Clebb! Happy Birthday!

Walalang. Natawa lang talaga ako. Kasi naman kasi. Ang kulit eh. Tapos, lubos pa akong naligayahan nung sa facebuk na.
Ohmygahd! Etoh oh: CLICKCLICKCLICKlang.

Haha. Okaaaay. Napakasentimental ko. Pero pagbigyan niyo na ako. Minsan lang ako makafeel ng ganito eh. :) Masarap pala ang feeling kapag naaappreciate ka ng mga taong nasa paligid mo. Ohaaaa. Emoooo. :)) At ang nagpasaya pa lalo sa akin, binatiiii ako ni Mam Palisoc! Uyeaaa. hahaha.

9:40pmCecille
happy birthday! wala bang blow out? hehehehe
9:40pmCleverlyn
hahaha. thank you mam. dapat po sa friday blow out eh
eh may praktis po pla para sa rizal memorial. :D:D
9:41pmCecille
kasama ako du n ha!? hahaha
9:41pmCleverlyn
onaman po mam! kayo pa, makakalimutan? hahaha
9:41pmCecille
postponed na... sa nov 13 na,
9:42pmCecille
mag practice n lang s skul yung four sections ni mam avellaneda with the facilitators.
9:43pmCleverlyn
oh mam? totoo po?
9:43pmCecille
Yup
9:43pmCleverlyn
sayang na nice po. haha. yan, baka matuloy na ung blow out mam. haha
ayy. mam bakit sila lang po? amp. hahaha
10:36pmCecille
s monday n kau... d p cla makakasabay sainyo eh, ayusin p cla...
10:37pmCleverlyn
ah. okay po mam. whole day praktis? :D:D
10:37pmCecille
cympre pm...
11 start
10:38pmCleverlyn
ayy. haha. okay po mam. until 5 na po? :):)
10:38pmCecille
yup... take out un saakin... hahahaha
10:39pmCleverlyn
hahaha. sure mam. :):) haha. sige po.
10:39pmCecille
:):) mag aral k na... tigil na fb
hahaha
10:41pmCleverlyn
onga po mam. haha. sabi ko nga po. :D:D iwan ko nlng po. byeeee mam!
mej mahirap po test knina mam!

Pagbigyan naaaa. :)) Haha. Basta ang alam ko talga, my 14th birthday was awesome and the best birthday I ever had. Hahahaha. I'm so happpppyyyyy. Oh, salamat pala sa lahat.

Tag daliii. :)