Stressful week. SUPER!
POSTED ON: Friday, February 12, 2010 @ 10:44:00 PM | 0 comments
Super stressed. Stressful week nga 'di ba? So isa isahin pa natin? Sige.
MONDAY -- uhh, stressed sa Beauty && The Beast. Tae. Nakakainis na during that time kasi parang alam mo 'yun, parang wala talaga silang pakialam. Tapoooos, ugh. Nakoooo. Ano pa ba mga nangyari rito? Di pa masyado stressed dto eh.
TUESDAY -- So vacant for 4 hours 'to. Dun sa 4 hours na 'yun, wala pa rin silang nagawa. How great isn't it? Hindi ko alam kung dapat pa ba akong matuwa o maging kampante nung mga panahong eto eh. Parang, duhh, 1 week na lang.
WEDNESDAY -- Wala ako sa klase simula 7 hanggang 3. Pumunta kami sa Green Film Festival sa SM Manila. Kami ang nagbukas ng SM. :)) Pero apat na oras ulit silang vacant, pero tanaaaan! Wala pa ring nagawa. Oh well, that's life. Ayaaan na. Dito na nag-umpisaaa. Narealize ko na may isa kaming maling bagay na ginawa. So ayuuun, inopen ko kay Mam. Perooo may malaking twist na nangyarriiiii. Mali ang inakala kong date. Super maliii. Maling maliii. Which is kinakahiya ko. Kasi parang ugh, iba ung lalabas. Mga gnun. Akala ko okay na nung gabi. Akala ko makahihinga na ako ng maluwag. Hindi pa pala.
THURSDAY -- .Eto na talaga. Big twist. As in BIG TWIST. Inopen ko na sa kanila yung mga napag-usapan namin ni Mam. And BOOOOOOM! Nalaman kong mali ang akala ko. Kinuha ko ang decision nila kung ano ang balak naming gawin and nagkasundo na umamin na. And there, the big decision was done. Nung una, super iyak ako kasi natatakot ako sa magiging reaksyon ni Mam. Wuuu. Pero hardcore, ayos lang daw. Atleast we'r honest enough to tell the truth. Nahihiya lang talaga ako sa sarili ko. And ayun, bbye Beauty && The Beast. But I think, we made the right decision. Mas mahirap magpatuloy ng isang bagay na hindi patas ang laban lalo na kung alam niyong kayo ang nagkamali. Anyway, babawi na lang kami.
FRIDAY -- Ohhh. Eto rin, isa pa 'to. Ayokong tumakbo. Pero gusto ko. Gets mo ba? Pero wala eh, nandito na. Ayaw man ni Papa, wala. Ewan. Parng may gusto talaga akong gawin para sa school natin. Nakakatense nga lang. Kasi alam mo 'yun, alam kong matindi ang katapat ko. Go Babes Razz! Bahala na. Khit siya naman ang manalo, I know, kaya niya. Diba Babes?
Kuhanan rin ng card. Ito pa, nakakadepress. Paano ko ieexplain na may 86 ako sa parents ko? Eh alam ko nmn na uhh.. nevermind. Wala na rin naman akong magagawa. :|
Perooo waaaaait. Nakakatuwa talagaaaaa. :"> Kinikilig ako parang timang. Kasi pauwi na ako. Pero dumaan muna ako sa dati kung school para tingnan kung nandun ung Pinsan ko. Baka kasi mamaya sarado ung bahay namin pag-uwi. BOOOOM! Haha. May nakasalubong ako. Sabay alok pa ng Stick-O sa akin. :))
Clev: *naglalakad na parang walang patutunguhan kahit na alam kong sa bahay namin ako pupunta. tapos biglang may nakitang parng kilala niya, eh malabo mata*
A: *nakatingin. nakaturo ung Stick-O, inaalok si Clev*
*tapos nagkalapit na*
Clev: Akala mo tatanggihan ko ah, kukunin ko 'yan, nagugutom ako eh. :))
A: Pupunta ka?
Clev: Sa school. Tining....
A: Hindi ko tinatanong kung san ka pumunta. Ang sabi ko, kung pupunta ka.
Clev: Pasensya naman. Hindi ko alam eh. Nahihilo ako super. Titingnan ko na lang.
A: Ahh. Pumunta ka na.
Clev: Titingnan ko nga. Bahala na.
*usap-usap. may good news. super saya ni clev. :))*
Clev: Sige na. Bbye na.
A: Sige, Bye. Ingat.
Tapos ayun,. lakad ulit. Pero super bagal. Kasi parang ewan, gusto ko mag-isip-isip. Magmuni-muni. Ayoko pang umuwi. Tas nagulat ako, may pumupukpok ng papel sa ulo ko. Sabay tingin ako sa likod, sisigawan ko sana. :)) Tas pagtalikod ko, ayun, sya ulit. :)) Oh, natuwa na naman daw ako. :"> Naglulumandi,. Amp. Bumalik siya run sa pupuntahan niya, eh same way ng pauwi sa bahay. Kaya kasabay ko na rin siya. Grabe, ang tagal na rin after nung huli naming pag-uusap ng gnun. Hayy. Imissyooou. :|
Masayang natapos ang araw. Matatapos pa lang pala. Well, bahala na sa Monday. :)) Please pray for me. Na sana bigyan ako ng guidance ni God. Thank you.
Ingat. God Bless! :)
← Older / Scroll Back Up / Newer →
Stressful week. SUPER!
POSTED ON: Friday, February 12, 2010 @ 10:44:00 PM | 0 comments
Super stressed. Stressful week nga 'di ba? So isa isahin pa natin? Sige.
MONDAY -- uhh, stressed sa Beauty && The Beast. Tae. Nakakainis na during that time kasi parang alam mo 'yun, parang wala talaga silang pakialam. Tapoooos, ugh. Nakoooo. Ano pa ba mga nangyari rito? Di pa masyado stressed dto eh.
TUESDAY -- So vacant for 4 hours 'to. Dun sa 4 hours na 'yun, wala pa rin silang nagawa. How great isn't it? Hindi ko alam kung dapat pa ba akong matuwa o maging kampante nung mga panahong eto eh. Parang, duhh, 1 week na lang.
WEDNESDAY -- Wala ako sa klase simula 7 hanggang 3. Pumunta kami sa Green Film Festival sa SM Manila. Kami ang nagbukas ng SM. :)) Pero apat na oras ulit silang vacant, pero tanaaaan! Wala pa ring nagawa. Oh well, that's life. Ayaaan na. Dito na nag-umpisaaa. Narealize ko na may isa kaming maling bagay na ginawa. So ayuuun, inopen ko kay Mam. Perooo may malaking twist na nangyarriiiii. Mali ang inakala kong date. Super maliii. Maling maliii. Which is kinakahiya ko. Kasi parang ugh, iba ung lalabas. Mga gnun. Akala ko okay na nung gabi. Akala ko makahihinga na ako ng maluwag. Hindi pa pala.
THURSDAY -- .Eto na talaga. Big twist. As in BIG TWIST. Inopen ko na sa kanila yung mga napag-usapan namin ni Mam. And BOOOOOOM! Nalaman kong mali ang akala ko. Kinuha ko ang decision nila kung ano ang balak naming gawin and nagkasundo na umamin na. And there, the big decision was done. Nung una, super iyak ako kasi natatakot ako sa magiging reaksyon ni Mam. Wuuu. Pero hardcore, ayos lang daw. Atleast we'r honest enough to tell the truth. Nahihiya lang talaga ako sa sarili ko. And ayun, bbye Beauty && The Beast. But I think, we made the right decision. Mas mahirap magpatuloy ng isang bagay na hindi patas ang laban lalo na kung alam niyong kayo ang nagkamali. Anyway, babawi na lang kami.
FRIDAY -- Ohhh. Eto rin, isa pa 'to. Ayokong tumakbo. Pero gusto ko. Gets mo ba? Pero wala eh, nandito na. Ayaw man ni Papa, wala. Ewan. Parng may gusto talaga akong gawin para sa school natin. Nakakatense nga lang. Kasi alam mo 'yun, alam kong matindi ang katapat ko. Go Babes Razz! Bahala na. Khit siya naman ang manalo, I know, kaya niya. Diba Babes?
Kuhanan rin ng card. Ito pa, nakakadepress. Paano ko ieexplain na may 86 ako sa parents ko? Eh alam ko nmn na uhh.. nevermind. Wala na rin naman akong magagawa. :|
Perooo waaaaait. Nakakatuwa talagaaaaa. :"> Kinikilig ako parang timang. Kasi pauwi na ako. Pero dumaan muna ako sa dati kung school para tingnan kung nandun ung Pinsan ko. Baka kasi mamaya sarado ung bahay namin pag-uwi. BOOOOM! Haha. May nakasalubong ako. Sabay alok pa ng Stick-O sa akin. :))
Clev: *naglalakad na parang walang patutunguhan kahit na alam kong sa bahay namin ako pupunta. tapos biglang may nakitang parng kilala niya, eh malabo mata*
A: *nakatingin. nakaturo ung Stick-O, inaalok si Clev*
*tapos nagkalapit na*
Clev: Akala mo tatanggihan ko ah, kukunin ko 'yan, nagugutom ako eh. :))
A: Pupunta ka?
Clev: Sa school. Tining....
A: Hindi ko tinatanong kung san ka pumunta. Ang sabi ko, kung pupunta ka.
Clev: Pasensya naman. Hindi ko alam eh. Nahihilo ako super. Titingnan ko na lang.
A: Ahh. Pumunta ka na.
Clev: Titingnan ko nga. Bahala na.
*usap-usap. may good news. super saya ni clev. :))*
Clev: Sige na. Bbye na.
A: Sige, Bye. Ingat.
Tapos ayun,. lakad ulit. Pero super bagal. Kasi parang ewan, gusto ko mag-isip-isip. Magmuni-muni. Ayoko pang umuwi. Tas nagulat ako, may pumupukpok ng papel sa ulo ko. Sabay tingin ako sa likod, sisigawan ko sana. :)) Tas pagtalikod ko, ayun, sya ulit. :)) Oh, natuwa na naman daw ako. :"> Naglulumandi,. Amp. Bumalik siya run sa pupuntahan niya, eh same way ng pauwi sa bahay. Kaya kasabay ko na rin siya. Grabe, ang tagal na rin after nung huli naming pag-uusap ng gnun. Hayy. Imissyooou. :|
Masayang natapos ang araw. Matatapos pa lang pala. Well, bahala na sa Monday. :)) Please pray for me. Na sana bigyan ako ng guidance ni God. Thank you.
Ingat. God Bless! :)
← Older / Scroll Back Up / Newer →
